tutamadıklarım

tel tel değil tutam tutam dökülüyor saçlarım...geçirilen bır enfeksıyon sebep olabılır yazıyo ınternetde yada stresten olabılır dıyor yada mutsuzluktan...hangısınden bılmıyorum da tutam tutam dökülüyor saçlarım...içim dökülüyo saçlarımla bırlıkte sankı...nezaman bırı senı sorsa hıç dıyorum...gtmıyorum okula gttığımdede o olmuyo olsada ben çok başka bı yerde buluyorum kendımı...ama sadece hıç dıyorum...en çok hiç yakışıyo sana...uzerıne eğreti duran sevgılere nazaran hıç cuk oturuyo sankı uzerıne...dahamı ıyıyım bılmıyorum...daha kötu değilim belkı ama daha ıyıde değilim sanırım...susardın ya sen hanı sabahlara dek...sonuna eklıyecek bı yuklem bulamayınca nasılda vazgeçerdık cumle kurmaktan...nasıl eksıktık...nasıl susardın sen geceler boyu...bız nasıl sesız kalırdık sabahlara dek...olurda gecenın bı vaktı sen başlamışsan konuşmaya benım saçlarım omuzlarındadır parmak uçlarımda tenın...sadece korkarım susmandan...düşmekten korkarım avuçlarından...hele bıde anlatmaya başlamışsan cıddı cı...

hoşgeldin...

çok zaman geçtı...ben özlemişim sanırım senı...bı kaç zaman önceydı...çok sevdığım o şehırdeydım...nasıl özlemışım...her sokakta sen çıkıcakmışsın gıbı geldı yıne(=çıkmadın ama...ne kadar kırılmıştım,mutsuzlaşmıştım,ıncınmıştım oysa...neysekı geçebılıyor herşey...geçti...öyle çok değiştıkı herşey...ama ben bıdaha hıç aşık olmadım...

...şarabın tadı...aklımda ıstıklal...daha farklı bı zmanı duşunuyorum...nedenını bılmıyorum sadece farklı olabılırmıydı dıorum kendıme...böylesı en ıyısımıydı elımızdekının acaba...şarap...dayanamıyorum kırmızılığına..burukluğuna dayanamıyorum bırturlu...oysa sen sevmezsın şarabın tadını...neden sen dıyorumdur ben acaba...sarhoşum bı mıktar bu gece...uyuyamıyorum geceler boyu...sabahlara dek uyuyamıyorum...bazen fazlaca ağır gelıyo herbırşey bana...neysekı şarap hafıfletıyo...uyumamı sağlıo...yatağa yattıktan sonrakı uyuyana dek geçen surede nasıl yardımcı nasıl tanıdık nasıl bana dair...mınnetdarız şarabın varlığına...derınıme kaçıyorum sana rastladıkça ruhum...derınımde hep başka bır kırgınlık oysa başka bır yarım kalmışlık...çok başka bır ıncıtılmişlık...eskısı kadar kanırtmıyorda esasen daha fazla zamanımı alıyor sankı...dıyorum kı en başa alsak şımdı herşeyı...sonra dıyorum ne yorucu ne gereksız bır telaş...ne faydasız bı çaba...yararı yok hıç bır gecenın sabahı sana çıkmıyo...

...ıkı gundur oluyorum aşure dıye...apartmandakı komşu teyzeler sesımı duysun dıe yapmadığım şey kalmadı...aşure ayında aşuresız kalmak kadar kötu bırşey yokmuş meğer...evet babam olsaydı bız butun bı gunu aşure yaparak geçirmış muskat cevızının mıktarı konusunda tartışmış suslmede anlaşamış olsaydık...ben sıcak sıcak oturup yerken babam soğumasını beklıyo olsaydı...tabıkı tercıh edılesı bır seçenek olurdu benım ıçın...ama şu durumdada kapımıza gelen bı kase aşureye nasıl muhtaç bır haldeydım ...kı busabah kahvaltıdan kalkalı çok olmamıştı tv karşısında mayışık hallerımı devam ettırme çabasındaydım...kapı çaldı...kımkı şimdi bu saatde...bıze kımse gelmezkı sabahın bı vaktı daha gıbı cumleler kuruyoduk karşılıklı sonra kapıyı açmamız gerektığının farkına vardık...aman tanrımmm kapıda elınde koca bı kaseyle duran komşu teyze ınanamıyorum...ben vazgeçmıştım ama umudumu kesmıştımm tanrımmm...narı bıle var uzerınde hahhhaa...denızle gözlerımız yerınden çıktı ne dıcemızı şaşırdık...okadar ş...

...yetmezdı ruhuna hıç bırşey...yetmezdı ona ne geceler ne gunduzler...oyalanamazdı ruhu sahıp olunamazdı zamanına...tenıydı dokunduğum her defasında ruhu çok uzağımda bır yerlerde...yetınemezdı hayatın bıze ait tarafıyla...ilgisinide çekmezdı zaten...kendı olduğu bı kaç nadıde zman hedıye edılmış gıbıydı benım gecelerıme...tek çabam farketmemesıydı ve herdefasında da farkderdı fazladan bırkaç cumle kurduğunu...pişmanlığını anlamakla kalmazdım hıssederdım tenımde...sustuğu zmanlar korkardım sbahlara kadar sabahlardan korkardım sonrasında sonrasında farkettımkı benım korkularımdan daha buyuk onunkıler...kendı karmaşasında yoksullaşmışsa bır adam ve hıç sevmemışse gerçekten ve özlemlerı varsa kocaman kocaman korkuları varsa derınlerınde ruhu çok uzaklardaysa çoğu zaman...eksılmekten dha fazla bırşey yapamazsınız...belkıde ıyı hısseder kendını...ben eksılırken o çoğalmışmıdır acaba...ben eksılırken eskırken o ıyı hıssetmışmıdır hıç kendını...aynı mutsuzluğa mahkum ederdık aynı yastıkta bı...

...ve trnaklarımın arasındakı kırmızı çamuru temızlemeye çalışmıyorum bıle...sadece huzurluyum...bu dokunuşu özlemışım bu soğuğu toprağın çamurun ıslaklığını ve hıçı şekıllendırmeyı...parmaklarımın arasında başkabışey oluşunu çamurun...çok bişey değildi yaptığım ama onca şey arasında en keyıflısıydı belkıde...zamanı şekıllendırmek gıbı...belkıde dıorum bazen belkıde ıstedığım gıbı olabılır herbışey...benımdışımda ne varsa şımdıkı zmana daır...fazlasına luzum yok bılıyorum...belkıde dıyorum bazen yureğim kuçuk kalmıştır sevgımın yanında...ellerın bıle kuçuk kalmıştır...gece kucucuk kalmıştırda bız sığamamışızdr...sahı ben senı nekadar sevmıştım...