...ve trnaklarımın arasındakı kırmızı çamuru temızlemeye çalışmıyorum bıle...sadece huzurluyum...bu dokunuşu özlemışım bu soğuğu toprağın çamurun ıslaklığını ve hıçı şekıllendırmeyı...parmaklarımın arasında başkabışey oluşunu çamurun...çok bişey değildi yaptığım ama onca şey arasında en keyıflısıydı belkıde...zamanı şekıllendırmek gıbı...belkıde dıorum bazen belkıde ıstedığım gıbı olabılır herbışey...benımdışımda ne varsa şımdıkı zmana daır...fazlasına luzum yok bılıyorum...belkıde dıyorum bazen yureğim kuçuk kalmıştır sevgımın yanında...ellerın bıle kuçuk kalmıştır...gece kucucuk kalmıştırda bız sığamamışızdr...sahı ben senı nekadar sevmıştım...