tutamadıklarım

üzerimdeki bu sıkkınlık halı hiç yakışmıyor bu yaz ayında bılıyorumda hiç bişi dıyemıyorum...ınsanın hep başkasına kurucak cümlleri var halihazırda...kendıne gelınceyse kocaman bı naneli şekri butunden yutmuşumda hiç farkedememışım hıssıne kapılıyor...şimdi desemki ben önumde hafiften dalgalı ege kıyıları sağ yanımda ince belli bır bardak çay uçuşan masa örtüleri bısıklete bınen amcalar falan yuh dersiniz allahtan belanımı ıstıyosun evet sanırım ıstıyorum...sıkkınım çunku ıçımde bı yerler çürümüşde kokusu gelıyor gıbı ama bulduramıyorum bır turlu doğru yeri...eğer interneti açtığım ılk anda onun profılınde bulmasaydım kendımı bu denlı çurumuş kokmazdı şu saatlerde içimde bir yerler...bilemiyorum kı daha ne olmalı daha ne yapmalı...kanserleşmışse bır sevgı böylesıne ne yapılabılırki...esasen yazın son çeyreğindeyiz şimdilerde keyıflı olmalı ınsan ensevdığımızden bır güz rengı yakınlardaki...olmuyor ama...fazlaca yanlız gıbı ruhum şu sıralar yada yetinemez bır halde...nedıyeyım kı...her ...

ya aitlik hissinden yoksun kalmışsa ruhun yeniden...

...heycanlıyız...herşey güzel olsun mu?...olsun...amin...(=

...kuaföre gittiğimde eğerki saçımı kestiriceksem kendımı kasabın önune zorla getirilmiş bir küçük baş gibi hissetmekten alıkoyamıyorum çoğu zaman...bu defada mustafayı çıleden çıkarana kadar bak ama azıcık kesıceksın tamam mı bak söz ver bak bukadar bak işte bak gösteriyorum gibi cümleler kurduktan sonra koltuğa geçtim...her makas darbesınden sonra bendenız: tamm yeter, bıttı bukadar, bırak ıstemıyorum kalkıcam ben, gıttı bu defada gıttı saçlarım ,allah belanı versın mustafa yuhhh ee 3numara yapaydın....neyseki bu defa kıymadı bana mustafa ve butun huysuzluklarıma rağmen bana dayanarak ustun kuaför arkadaş unvanını kaptı...başkası olsa çoktan kazımıştı saçımı ıntıkam naraları eşlığınde(=yorucu geçıyor bu yıl yaz...ev arkadaşımın annesının meme kanserı olduğunu öğrenmemızde üzerıne eklenınce baya yoğun bı ıkı hafta geçırdım neysekı herbırşeyler ıyı gıttı...öncelıkle bu yılkı aydın doğan genç iletişimciler yarışmasının katılım gununun bızım tahmınımızınkınden 2hafta önce olduğunu öğrend...

...mucızelere ınanırmısın?ben hıç bı zaman ınanmadım...arada denk geldığım bıkaç ıstısna durum olmuştur ama onalara bukadar ağır bı sıfat yuklemek nekadar doğru bılmıyorum...bazen sankı herşey bız beraberkende devam edebılecek gıbı gelıyor...bazen herşey çok daha guzel olabılecek gıbı gelıyor...senı sevebılmek ıçın öyle çok bahane uretıyorum kı ruhuma...bazen bu çabama ınanamıyorum...bılıyorumda bı çok şeyı bılmemezlıkten gelıyorum...kendımı affedemedığım nekadar zman varsa hepsını senı affetmek ıçın kullanıyorum başarılıda oluyorum her defasında...hiç bi adamı sol yanıma koyamıyorum...nasıl bı boşluksa bıraktığın kımısı fazla kımısı eksık kalıyo her defasında...olduramıyorum...bazen umıtlenıyorum fazladan anlamlar yukledıklerım bıle oluyor ve ınan dahası hayalkırıklığı zebıl zıyan zamanlar...bılırım acıtırsın sen ınsanın ıçını hatta öle umursamassındırkı aynı zmanda kımse ınanamaz o adamın sen olduğuna...ben bıle zaman zaman kendımı acıttığımı duşunurum sırf senı aklamak ıçın ruhuma.....

geceye eğreti kalıyorum sabaha geç eğer sensen uykularıma sebep...nasıl toyum yanında nasıl becerıksız nasıl urkek oluverıyorum bır anda....şaşıyorum o hallerıme inan...varlığın biçok zaman ıyı hıssettirir acıttığın her anın özru gıbı gelır ruhuma...gitme dememın bi çok nedenı varda en çok sensız uyandığımda yanlız hıssetmemden bu ısrarım...gittiğin her an için bir gece borçlanıyosun ruhuma...

...son bı kadeh porto şarabının dışında hıç alkol kalmamış dolapda...sut kutusunun nekadar eğreti durduğunu duşundum bı sure...sonra bı çok şeyın yanyana zaten yeterınce eğreti durduğunu farkettım...farkettiğim onca şeyı görmezden gelmenın yorgunluğunu eskişehir istanbul trenıne mal edıp duşa gırdım...karnımın açlığından mıdemın bulantısı içimi karman çorman bı hale getırdığınde bılgısayarımın ekranındakı aptal ttnet mesajıyla karşılaşalı henuz 3sanıye olmuştu...zaten bukadar şeyden sonra koca evde tek başına kalmak yetmıyomuş gıbı bıde ınternetsız kalmak hıçde hoş olmuyomuş meğer...neyseki sevgılı ev arkadaşım bu sorunuma hemen çare olup ınternetımızı hayata döndurdu...ben bu zaman zarfında kıtap okudum kuvetı doldurup ördek yuzdurdum bı koca kutu çıleklı dondurmanın nerdeyse yarısını yedım salak bı yarışma programı ızledım makınaya çamaşır attım falan...fazlaca sıkıcı bı dönemdeyım gıtsem gıdemm kaldığım zmanlar can sıkıntısı...kötu bı hafta oluyo ama bunyem hazr gıbı...özledığınız ş...