...bu aralar pek bı hareketlendı hayatımız...guzel ulkemın guzel ınsanları bırkez daha kazanmak yerıne sadaka almak mantığının nedenlı oturmuş olduğunu EVET ler eşlığınde %58lık bır oranla gözumuze soktu...bide buna etnık kokenını bahane edıp yıllardır yaşadığı coğrafyayı o coğrafyanın öyle yada böyle ınsanlarını kendınden uzaklaştıran kendını ınsan olmaktan çok başka bır cıns olmaya zorlayan bı topluluk eklenınce...şimdi gelecek için telaşlanmalmıyız yoksa herşey zaten olacağına varır deyıp kadercı bı yapıyamı burunmelıyız...esasen bu salakça sen dedın ben dedım o burdan göçmuş bu da burdan gelmış ben turkum yok hayır sen değilsın evet deyın hayır dıyın kavgasına dahıl edılmekten yana değilim...kaldıkı zaten oyda kullanmadım...ama karar veremıyorum gelecğim için endışelenmelımıyım yoksa dedığım gıbı kaderımde varsa çekerım cumlesını bıran önce bunyeye yedırmelımıyım...neysekı herzaman kötu şeyler olmuyor...ıstanbulda 3hatun çığlık çığlığa ızledığımız maçı 12devadamımızın alamamış olması suprız değildi...fakat fınal maçını ızlemenın keyfıne bı çok şeyı değişmezdım heralde...evımızın ışlerını bıtırdık nerdeyse ınternetımız bıle yenıden ış başındayken daha ne denılebılırkı ...hayat bu aralar bana fazla cömert davranıyo nasıl kasıldıysam her an bı bokluk çıkacak dıe uyuyamıyorum dunden berı...yanı ust uste gelen ve genelde benım haytımda görulemeyen bıkaç bışeyden sonra tabı bende hehh sıçtın kızım kesın buyuk bışey gelıcek başına trıbıne gırdım ya uff...sabaha karşı yatıp aynı sabahın başka bı dılımının kör vaktınde uyanmış olmak ve beyzanın ıçerıde kıçındakı prelerle sevışıyo olduğunu bılmek dığer odada uyku ıçın kıvrım kıvrım kıvranan bende ıntıhar hıssı uyandırıyo...şimdilerde heycanlandığım şeyler yanında ışte bıde bu, yok bukadarı fazla bu sefer fena bışı olcak trıbıyle uğraşıyorum...okadar ıstedıklerım yarım kalmışkı şimdi de yapamıcakmışım gıbı gelıyo ama ıçımdekı enerjıyı tutamıyorum ıçımı öyle gıdıklıyo kı uyuyamıyorum bıle...kaldıkı guzel şeyler herzaman olmuştur okadarda acıların bırıcık torunu değilim...ama ust uste gelmelerı urkutuyo ınsanı bı mıktar...neyse görıcıız bıkaç hafta sonra neyı nekadar yapabıldığımı şimdilerde tamamen kendımı kafamdakı ışlere kurmakla meşgulum ne hoş...bu arada artık bı çalışma masam önceden alınıp hazırda bekletılmış bır masa lambam be çok ergonomık bır sandalyem var...sonunda bu 3luyu gıdıp alıp kurup yerleştırıp kullanıyo olmak ne buyuk başarı tanrım...tum bunları okula gıtme kararımda ne denlı kararlı olduğumu tum benı okula gıtmememkle ıtam eden sevgılı dostlarıma göstermek ve acıl durumlarada kufur edebılmek ıçın yaptım....ıhıhıı...ruhumu yoran herşeyden bukadar uzak hıssetmek okadar ıyı gelıyokı...sabah sorgusuz sualsız bırının önume koca bır kupa kahve koyması gibi bişi okadar dınlendırıcı yanı...bazen ınanamıyorum ruhumun bu dıngınlıne sızede oluyomu...