neçok özlüyorum bazı zaman onu...ne çok sevmiş yüreğim gözlerini...ne çok alışmış tenine ruhum...yabancı biri oluşundan şimdilerde gözlerimi dolduruyor hatırlattıkları...zaman ne hızlı ne acımasızca geçip gitmiş yanıbaşımızdan...bırden bambaşka şehirlerde bambaşka insanlar olarak buluvermişiz kendimizi...oysa bazen daha dun havuçlu tarçınlı kekin kokusuna karışan muhabbetlerimiz varmış gibi daha dun sol omzunda uyuyakalmışım gıbı...uyandığımda çoktan gıtmıştın ve ben çok başka bır hayattaydım senden ısık yılı uzakta...ınsan herşeye alışıyor lakin...gidenin yeri muthış bır hızla doluverıyor...unutulmuyor belki ama geçip gidiyor tum önemli gibi görünenler...ve bir adam çıkıp paldır küldür giriveriyor hayatıma...senın elllerimi tutamadığın tum deniz kenarlarında ellerimi tutuyor senın yatamadığın uykularda bana sarılıyor...benden önce hep eksikmiş hep yarımmış gibi seviyor benı...öyle tanıdık geliyorki sevgisi tıpkı benım senı sevdiğim gibi tanıdık bi his ve ben sırf bu hıs ıçın bıle sevebılırım dıyorum...gözlerin gelince öle bi gece aklıma hele uzerıne sen tek kelımede herbırşeyı hatırlatacak kadar acımasız olabılıyorsan duğum duğum birşey oluyor gece ellerimde...uyu uyuyabılırsen sonra...yoksun...yoksun dıye bağırmak ıstıyorum suratına sen yoksun...acıtmak isterken seni elimden çıkan cumleler çok başarısızca...oyle şeyler hatırlıyorum kı sonunda senı senın sılahınla vurmuş bıle olabılırım cok başım ağrıyordu çoğunu hatırlamıyorum...çayı kaç şekerli içtiğini hangı kolunun uzerıne yatıp sonra gunboyu şikayet ettıgını bı bakışta kaç kılo aldığını yemeğın ıçınden hangı sebzeyı ayıracağını hangı gravatı haftanın hangı gunu ıçın planladığını şaşırmakta haklısın ınan ben bıle sana dair bıldığımı sanmadığım bıçok şey bılıyor oldugum gerçeğini hazmedemıyorum çogu zaman...üzmeyelim birbirimizi mi...sence bu uzulmemış halımızmıdır ki...ben söyliyeyim bu çokça üzülmüş halimiz belkide bidaha bırbrımız ıçın asla uzulemeyeceğimiz kadar uzulmuş yanmış yıkılmış bulanmış karışmış sonra durulmuş halimiz...bu bıdaha olamayacağımız tek halımız ...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar