kocaman mutsuzum ben ya öyle böyle değil resmen mutsuzum...herbirşey anlamını yitirmişde ben bölük pörçuk başka birşeylerin üzerinden alıp bikaç etiket yapıştırmış gıbıyım hayatıma...mutsuzum bildiğin şaka yapmıyorum inanki mutsuzum ve bunu umursamaz halıme deli oluyorum ...alıp kendımı yerden yere vurasım var...sevdiğim ne varsa keyıf aldığım hıç bırını yapmıyorum hatta neyı sevıp neyı sevmedığımı bıle unutmuş olabılırım... kendımı bıle sevmıyorum şu sıra başkasını sevmek nasıl ağır nasıl zor...yanlış kararlar almış yanlış hareket etmış çok yanlış bıryere gelmiş çok yanlış bı hayattaymışım gıbı gelmeye başladı.mutlu değilim huzurlu yada dingin değilim elbise dolabım bıle başbelası gözukuyor çoğu zaman gözume hatta gözume gözukmesın ıstedığım bıle oluyor çoğu zaman...evren biz senle anlaşamıyoruz iletişimde ciddi bi sıkıntı var mevcut duruma bakıcak olursak...bu değildi sen çok yanlış anlamışsın...bu değildi böyle birşey değildi butun yaşamsal fonksiyonlarımın durduğu tatsız tuzsuz böyle hıç durmadan ama aynı yerde kaldığım...çalışıp çabaladığım ama sadece hatalarla boğum boğum boğulduğum ne yapacağımı bulduramadığım bışı değildi istediğim azıcık bırazcık huzur şu sıra tek ıstedığım ıçım bomboş bulamıyorum aradığımı...ne ıçın...ınan duşunuyorum bulamadıklarımın en buyuğu bu...kımseye tek laf edesım yok tek bır kelıme cıksa şımdı ağzımdan sankı tum mutsuzluğum çoğalacak...en guzelı sessizlik gibi sanki şu sıra...
Birdaha asla eskisi gibi olmayacaktı artık ve biz bunun ağırlığının altında kalmış paramparça ruhlarımızla devam etmeliydik...belkide devam etmemeliydik henüz bilebildiğimiz zamanlarda değildik...ülkelerde savaşlar başlayıp biterken hala yeterince inandırıcı gelmiyordu ölü insan vücutları...hayatımız manipüle edilmiş bi haber tadında olmaya başlamıştı...ve hiç olmadığımız kadar hırçındık artık hatanın her defansında bir diğerimizde olduğuna inanmak isteyen yanlarımız birbirinizi seven yanlarımızın çürüyor olmasını fırsat biliyordu sanki...acımasız birşeyler vardı ve biz hiç birşey yapamaz durumdaydık...birbirimizden bunca uzak yerlerdeyken biz bile hiç olmadığımız kadar acımasızlaşmıştık artık...o beklenen gün gelmiyordu dahada kötüsü gelmeyecekti de ve artık ikimizde bunu biliyorduk...yinede dilimizin ucundakiler bir diğerinden çok kendimizi fazlaca acıtacak cinsten olduğundan birtürlü çıkaramıyorduk kelimeleri...kelimeleri derleyip toplayıp düzgün cümleler kurmanın derdındeydık ...
Yorumlar