kocaman mutsuzum ben ya öyle böyle değil resmen mutsuzum...herbirşey anlamını yitirmişde ben bölük pörçuk başka birşeylerin üzerinden alıp bikaç etiket yapıştırmış gıbıyım hayatıma...mutsuzum bildiğin şaka yapmıyorum inanki mutsuzum ve bunu umursamaz halıme deli oluyorum ...alıp kendımı yerden yere vurasım var...sevdiğim ne varsa keyıf aldığım hıç bırını yapmıyorum hatta neyı sevıp neyı sevmedığımı bıle unutmuş olabılırım... kendımı bıle sevmıyorum şu sıra başkasını sevmek nasıl ağır nasıl zor...yanlış kararlar almış yanlış hareket etmış çok yanlış bıryere gelmiş çok yanlış bı hayattaymışım gıbı gelmeye başladı.mutlu değilim huzurlu yada dingin değilim elbise dolabım bıle başbelası gözukuyor çoğu zaman gözume hatta gözume gözukmesın ıstedığım bıle oluyor çoğu zaman...evren biz senle anlaşamıyoruz iletişimde ciddi bi sıkıntı var mevcut duruma bakıcak olursak...bu değildi sen çok yanlış anlamışsın...bu değildi böyle birşey değildi butun yaşamsal fonksiyonlarımın durduğu tatsız tuzsuz böyle hıç durmadan ama aynı yerde kaldığım...çalışıp çabaladığım ama sadece hatalarla boğum boğum boğulduğum ne yapacağımı bulduramadığım bışı değildi istediğim azıcık bırazcık huzur şu sıra tek ıstedığım ıçım bomboş bulamıyorum aradığımı...ne ıçın...ınan duşunuyorum bulamadıklarımın en buyuğu bu...kımseye tek laf edesım yok tek bır kelıme cıksa şımdı ağzımdan sankı tum mutsuzluğum çoğalacak...en guzelı sessizlik gibi sanki şu sıra...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar