nedenini bilmediğim şeyler oluyor hayatımda ...kaç bin yıl oldu fotoğraf çekmeyeli mesela...kaç yüzyıl geçti babama sarılmayalı...kaç yolculuğa çıkıldı o dost olmadan...bıkaç bahar önce ne güzel çiçekler ekmiştim ruhuma ıyı gelen... ne çok yeni şarkı dınlemıştım...bomboş geliyor belirsizlik tepemdeyken herbırsey...yapılacaklar yapılamayanlar yapılması gerekenler çok lazım gelenler olmassa olamayacaklar derken geçiyor gidiyor birşeyler...içim geçiyor sanki...para modern bi bunalım gunumuzde...yapman gerekenler yapmak ıstedıklerın yapabıldıklerın yapamadıkların sonunda hepsı aynı telaşa denk gelıyor...buyumek dayanılmaz bır hal aldı son zamanlarda...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar