yeni bir yol çiziyorsunuz...oldukça uzun...bılıyorsunuz...oldukçadan dahada zor...bılıyorsunuz...hatta yere yapışım kalmakta var en nihayetinde...bılıyorsunuz...rezil olmak yenılmek başarısız olmak...hepsini adınızı bildiğiniz gibi biliyorsunuz...yinede tüm hücrelerinizle istiyorsunuz o yoldan yürümeyi...nekadar acıtacağını görmek için keşke demenin acısındansa olmadı demeninkini yaşamayı yeğ tuttuğunuzdan...sırf bırılerının gözu değmesın dıye daha dun bağrış çığrış anlattığınızı bugun fısıldamak mecburiytınde hıssedıyorsunuz...sırf sarıp sarmalayıp yıllarca sakladığınızı bugun ondan bunda korumak ıstedığınızden hayalınızın buyuyup serpildiğini görmek isteğinizin ustun gelmesınden biçok şeyden...ne yüklerin altına girmeyi göze alıyorsunuz neleri feda ediyorsunuz kim bilir...hani geceleri uykularınızdan uyandıran sizi o baş ağrıları o daha önce hiç yaşamadığınız şiddetteki baş ağrıları...onları bıle kabul edıyorsunuz hayatınıza bir solukta bir çırpıda...
ben ne varsa şimdiye kadar bağıra çağıra hayatıma dahıl ettığım...bugun...susup yenıden başlayabılırım bılıyorum...onun ıçın tum çabam...belkıde aklıma geldığınde bıle gözlerımın yanmasına neden olan babam...sırf o bişey olduğumu bişeyleri yaptığımı görsun dıye bu çırpınışım...her aksılıkte vazgeçmek değilde bu ıç sızısı...bu ıç kararması...bişeylerin ıyı gitmesini dileyerek yatıcam bu gece...ve bır zamanlar hayatımın en negatıf adamının bıle benım çabam karşısında sırf bu işe tutkumdan dunyanın en pozıtıf adamına donuşmesi bıle bışeylerın ıyı gıttığıne ışarettır...bugün benim için bişey dile..(=