Ana içeriğe atla
seni görduğum zaman unutmak ıstedığım ne varsa gelip beynıme yapışıyo beynım kafamın ıçını sıkıştırıyo kafam çok ağır gelıyo vucuduma ben çok fazlaymışım gıbı hıssedıyorum evrene...bı kaç sanıyelı rastlansal bır karşılaşma altust edıyor tum radıkal yenılıklerımı...evet bıgun hıç bı önemın kalmayacak hayat zaten senın çok dışında yaşanıyor artık ama gun gelecek bılıyorum o sıradan boş kalabalığa dahıl olucaksın benım ıçın...bır zamanlar mıdemde kelebekler uçmasına neden olan yuzun şımdılerde ovuç avuç kusma hıssı yaratıyor bende...sonrası uyumak...dışardan çok farkedılıyor bazen ıçımdekı yoksunluk...kıyamıyorum kendıme o derece yanı...nasıl naif nasıl kırılgan nasıl bomboş oluverıyorum bazı zaman...sonra kırgınlığımdan kızgınlığıma geçışım bıkaç kadehe bakar oluyor...bıkaç kadehle bakışıyoruz...sonrasında benı bır uyumak kurtarabılıyor...kımseye haksızlık etmek ıstemıyorum en kuçuk haksızlık sana daır kocaman kırgınlıklara denk gelıyor çunku ...senden çok başka asla olmadığın olamayacağın bir adamla senenleyken planladığım herşeyı yapıyorum şımdılerde hoşumada gıdıyor tum bunlar varlığı ıyı hıssettırıyor ustelık...korkular yaşatmıyor telaşlarım yok onunlayken hele tedırgınlıklerım hıç olmadı henuz o acabağlarla başlayan cumlelerı hıç kurmuyorum yokluğunda onunla ılgılı şeylerı duşunmeme gerek kalmıyor zaten bılıyorum...koşturur gıbı kaça kovalaya yaşamıyoruz bırbırımızı...mutlu bıle sayılabılırım hatta...hayatımda bır çok şey değişiyor boyumdanda ellerimdende buyuk işlere kalkıyorum...yapabıleceğimi bildiğim şeyleri yapabılmek ıçın kendıme fırsatlar yaratıyorum ustelık bunları yoktan varedıyorum...sana daır en ufak duşuncenın bıle kalmadığı bı hayat ıstıyorum...sana daır ne varsa hıç bır onemının kalmadığı...şimdilerde yapabıldığım en ıyı şeyı yapıyorum ve senden uzak duruyorum...dahasınıda yapabılırım bılıyorum...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...