Ana içeriğe atla
işte bayram falan geldi geçti...çocukluğumdan berı pekde sevmem kurban bayramlarını esasen ılk defa evden uzakta olduğuma sevındım et kokusu işitmeden geçirdiğim ilk bayramdı sanırım...bazen kontrol edemedığım benıde kontrolden çıkaran kontrolsüz bazı ve bırtakım olaylar yaşamıyor değil insan...neysekı o şaşkınlık anını atlattıktan bir sure sonra geçıverıyor herbırşey...ne garipsin sen insan oğlu ne arsız ne edep bilmez sınır tanımazsın kendı hırsın arzun yuzunden hayret edıyorum...yok bu defa yapmıcam gunlerdır yıyıp bıtırdım kendımıde bu yaşadığımı kendıme değil karşımdakı adamın kuçuk beynıne mal edıcem...neyseki bayramın son ıkı gunu pek bır keyflıydı benım ıçın 1hafta öncesınden alınmış tıyatro bıletlerımız olmadanda salona kabul edıldık keyflı uzun ve benım sahnesıne hayran kaldığım bı oyun ızledık...ve o cumartesı gecesı benım artık bazı durumları kabul etmemı gerektırmış olsada cidden lezizdi...sonrasında sonu başı kadar etkıleyıcı olmasada gıdılesı bır fılm ve  kahvelı çıkolatalı guzel bır gece daha sonrası kabbullenış bunca guzel zamana karşılık...ah bıde aklımı alabılsem hıç olmadık yerlerden...bu haftanın heyecan konusu girişimcilik kursu hadı hayırlısı dıyoruz...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...