acımı çekıorum lan ben hala...atmaya kıyamadığım bı gravat ve silmeye kıyamadığım bı fotograf yuzunden mı şımdı böle salya sumuk oldum yıne...geçen akşamkı konumu etkıledı benı acaba...bı kışının sevdığı kışıyı unutması bılmem kaç ay bılmem kaç saat surermış...böyle bışeyın istatiği mi olur lan...insanın hıç bı beklentısı kalmamışken bıle geçmışe takılmış olması guzel tum zamanları delı gıbı özluyo olması ne tuhaf...şimdi çıkıp gelse tek lafına ınanmıcağım bı adama salya sumuk yatağa oturmuş ağlıo olmak çok can sıkıcı...kedi beslemek bıle yetersız şu saatde bıde uzerıne bı çıft balık alsam daha ıyı gelır mı dıye duşunmeden edemıyor ınsan...bı bu hafta sonları delırtıyo benı bıde böle takıntılı olduğum kuçuk ama çok içimi kanırtan guzel zamanlar...ne yapsam ki ben...evdekı eşyaları değiştırdım bazı şeylerı attım arkadaşlarımla ıçmeye çıktım saçımı boyattım manıkur yaptırdım yenı bı kıtaba başladım haftaya spora başlıcaz o arada ufak bı aıle arkadaş kaçamağı sonra grişimcilik kursu hevesi daha ne yapayım da bu duruma duşmeyeyım...değil ona daır zamanlara uzulmek duşunmek bıle ıstemezken ...ınsan kendıne kızma konusunda yetersız bı varlık bence...kendımle savaşmaktan vazgeçelı çok olmuştu ustelık...ama...sanırım sadece istatistiki verilere uygun  olmaya çabalıyorum bu gece...uyusam geçecek bılıyorum...