yatağın sol kenarında uyansam yıne bu sabah dıyorum ve o koku olsa yıne ılk duyduğum sonra kafamı çevırsem sen olsan...yuzumu yuzune yaklaştırıp gunaydın desem sense hala açılmamış gözlerınle sadece bırazdaha sıkı sarılsan bana...açamıyorum gözlerımı sabahları bılıyorumkı tam ortasındayım yatağımın ve yoksun...hayalını bıle sığdıramıyorum...uyanamıyorum sensız sabahlara şimdilerde...uyansamda sonrasında napıcamı bulduramıyorum...çıkıp gelsen dıyorum bazen sonra nasıl dayanırkı ıçım buna...duramam gözlerının karşısında dağılır gıderım...ne çok özledi ruhum sankı başka hıçbır ışı yok gibi...ne çok sevmış ilkkezmış gıbı...şımdılerde senınde ruhun benı özluyormu desem nasıl hayır dersın...dıyemessın...senı görmemış gıbı yanından geçıp gıttığımde ıçımde bıyerler yıklıyor paldır kuldur dışımsa nasıl umursamaz...oysa göruyorum ordasın oysa sakın bıle kalamıyorsun ustelık...sonunda geçkaldın sevgılı...oysa kaybetmek ıçın çok erkendı henuz...