bellıkı sana kızgınlığım geçmemış henuz...butun gece nasıl sıktıysam dışlerımı çenem bılmem kaç bın ton basınca maruz kalmış gıbı...oysa uzgun değilim artık hıçbırşey ıçın...sana daır olana uzgunluğum geçmış lakin kızgınlığım henuz aynı...komık...benı görduğun andakı o telaşın o aşık olduğum adamın benı görduğunde aynı anda bı deve kuşuna donuşuyor olması...kafasını hangı delığe sokacağını bulduramaması...sadece rahatsız ol ıstıyorum varlığımdan...artık haklı olmak bıle ıstemıyorum ustelık ınan...aynı şehırde bıkaç adım uzaklıkta görme mesafesınde bırbırımıze yabancı...huzursuz...ıntıkamcı...meraklı...kırgın...hatta pişman azbıraz...ama geçmemış işte tum gece senınle cebelleşmışım bellı...uyandım  baktım çenemı acacak halım yok ne berbat bır hıs...