insan böyle zamanlarda midesindeki ağrıyı nasıl yapıpda geçıreceğını bulduramıyor...her defasında onunda orada olmasını isteme durumu çıldırtıyor benı...lan salak kafan dağalsın dıye gıyınıp suslenıp o senı cambaz olma yolunda ılerleten topukluları gıyıp partıye gelmedınmı zaten...şimdi ne dıye karnına kraplar gıren o adam yanında olsun ıstıyorsun...olamıyor ki zaten...sonrası yaşasın içkinn ruhu hafıfleten yanı...bu aralar aklımdakı senı nasıl öldursem dıye planlar yapıyorum...pikniğe gittim mesela bu hafta sonu...erik topladım ağaçtan...ayaklarımı denıze soktum...salata yaptım...rakı ıçtım...eve geldığımde hala ölmemıştın...uykuluydum yorgundum ve hala senı özluyordum...ondan öncekı gecede partıye gttım...dans ettım saatlerce bı an başardım sandım...yok olmamış...içtim...bıkaç dubleden daha fazla...hatta nekadar içtim hatırlamıyorum...eve geldığımdede hala aklımdaydın başka bı erkeğın ıltıfatlarını dınlerkende...senı unutmak ıçın bu hafta çok yoruldum...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar