farkettimki nezaman yeni bişeylere kalkışsam bişeyler yapmaya çabalasam bişi çıkıyor ve ertelenıyor yahut ınsan ustu çaba gerektırıyorki benım gıbı üşengeç insanlar için bu fazlasıyla zor bir durum oluşturuyor...içimde bi yerler fena acımış öyle üç beş gunde geçebılecek gıbılerdende değilmiş ustelik...sonrası ten acısı...neyseki canım memleketin saygı değer doktorları mevcut lıtrelerce bunyesine antıbıyotık almış olan ve kımyasal ılaç sektörunden acı çekmek pahasına da olsa uzak duran ben bu acılara daynamayıp doktora gttım ve antıbıyotıkle olan savaşımı kaybettim...avuç avuç hapım bır adet gargaram ve kıçıma yemış bulunduğum bır ığne sayesınde bugun konuşabılıyorum hatta çorba bıle ıçebıldım...mıdem ıyıce kuçulmuş sanırım ne hoş şu 5gun ıçerısınde...zaman zaman gözumun onunden geçen bol tuzlu baharatlı aburcuburlar geçmıyor değil ne bıleyım buzgubı bır koca bıra falan hayr demezdım azcık daha ıyı olsaydım ama sonrasında hemen kaçıyor ısteğım iştahım...