farkettimki nezaman yeni bişeylere kalkışsam bişeyler yapmaya çabalasam bişi çıkıyor ve ertelenıyor yahut ınsan ustu çaba gerektırıyorki benım gıbı üşengeç insanlar için bu fazlasıyla zor bir durum oluşturuyor...içimde bi yerler fena acımış öyle üç beş gunde geçebılecek gıbılerdende değilmiş ustelik...sonrası ten acısı...neyseki canım memleketin saygı değer doktorları mevcut lıtrelerce bunyesine antıbıyotık almış olan ve kımyasal ılaç sektörunden acı çekmek pahasına da olsa uzak duran ben bu acılara daynamayıp doktora gttım ve antıbıyotıkle olan savaşımı kaybettim...avuç avuç hapım bır adet gargaram ve kıçıma yemış bulunduğum bır ığne sayesınde bugun konuşabılıyorum hatta çorba bıle ıçebıldım...mıdem ıyıce kuçulmuş sanırım ne hoş şu 5gun ıçerısınde...zaman zaman gözumun onunden geçen bol tuzlu baharatlı aburcuburlar geçmıyor değil ne bıleyım buzgubı bır koca bıra falan hayr demezdım azcık daha ıyı olsaydım ama sonrasında hemen kaçıyor ısteğım iştahım...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar