adam sen içimi kanırtıyorsun benim...nedir istediğin derdin nedir benimlede böylesi etimden et koparır gibi böyle canımı ezer gibi...ruhumu ezip geçtinde ne oldu...ne beklıyorsun kı benden neyı bekleyeyım sessiz sakin ustelık değiştirmeden hiçbirşeyi...dönüpte geldiğinde gunler sonra herşey olduğu gıbımı kalır sanıyorsun adam sen...daha azıyla yetınır daha çok özlemş korkmuşmu olurum seni kaybetmekten...herşey unutulur bız yenıden gözlerımızın ıçınemı bakarız...ıyımı geldı derız tum bunlar...benım ıçımdeki buzlar eridikçe yanıyor dılım dudağım şimdilerde...sen uzağımdayken daha kotuyum dönüpte geldiğinde dahada kötü olacağım...dinermı sanıyorsun bunca bulantı öyle kolay kolay...senın çoğu kez nefes almaya bıle halın yokken bu dağınıklığı nasıl toplayacağını duşunuyorsun...sevgının tasarrufumu olur...ya sonrası nasıl sarılacağız bırbırımıze bunca şeyden sonra pekı kım guvenıp sevecek öyle kefılsız şartsız...ne yaptın sen bize adam böyle...içimde festivaller kurdurtan sen...damağımdaki çilek tadıydın burnumdaki tarçın kokusu...içim darmadağın...dönme...bukadarını yaşattıysan bundan sonra yaşanacaklar dahada yorar bizi...ne ağzım tad alıyor ne burnum tarçın kokusu...içimdişim omboş bir kalabalık...