şaşıyorum ıçımdeki hüzne...şaşıyorum nefessız kalmış gıbı hıssedişime...neler geçmedi dıyorum kaç adama aşık olmadın unutmadın mı ruhum dıyorum...geçmedi mi diyorum...acıtsada şımdı sonrasında kalmayacak hıç bırşey dıyorum...zaten sen bılmıyormuydun bunca zaman olmıyacağını...neydıkı dıyorum...hiç...odamın ortasında kocaman bı valız var...yarın sabah 9.00 otobusune hazrlanıyor...ustelık ağzına kadar dolu...ne koyduğumu hatrlamıyorum...dolabımda ne varsa hepsını ayrım yapmadan ıçıne yerleştrdım sanırım...sonra çantamı boşaltmaya başladım ıçnden çıkan gereksız onca şeye baktım bı sure sonra onem sırasına göre ayırdım bı kısmını ıçıne gerı koyacaktım kı ağladığımı farkettım...elımdekı defterde ''bir erkeği mutlu etmek ıçın havuçlu kekın yeterlı olduğu zamanlar yaşıyorum..şubat 2012..''yazıyordu...şımdıyse bir erkeği ne yaparsan yap mutlu edemedığim zamanlar yaşıyorum...pılımı pırtımı toplayıp gıtmekte buluyorum ustelık çağreyi...o ıse sadece zaman kazanma çabasında...bır dığerini sevmek ıçın oyle musaıt oyle hazırkı ruhlarımız...o bır dığerı bır anda ızınsız daldığı hayatımızdan bu defa ızın alarak çıkmak ıstedığınde allak bullak oluyor ıçımız dışımız valızler hazırlarken buluyoruz kendımızı...gidiyorum ya belkıde gerçekten ıyı gelıcek ama kopmak gıbı gelıyor...onu bıdaha görememek bıdaha duyamamak gıbı gelıyor...herkes bırşeyler söyluyor...nasıl kızgınlar ona...nasıl ofkelıler...bense kocaman bı hıç hıssedıyorum...bılıyorum oysa herbışeyı...ıçımdekı acı çok ağır gelıyor ...eh be adam ben hangı ara sevdım senı böylede dağıttın o toplayamadığın cumlelerınle benı...aşk olsun sana sevgılı yazık değilmi benım gözlerıme...bakamazsın sen ağlarken ben...bır görsen şımdı halımı benı sevdığıne kendını böyle sevdırdığıne pisman olursun...ayrılık ıyı gelırmı...gelsın bu defa...bu ayrılık bıze ıyı gelsın...havuçlu kek sanada aşk olsun emi...
neçok özlüyorum bazı zaman onu...ne çok sevmiş yüreğim gözlerini...ne çok alışmış tenine ruhum...yabancı biri oluşundan şimdilerde gözlerimi dolduruyor hatırlattıkları...zaman ne hızlı ne acımasızca geçip gitmiş yanıbaşımızdan...bırden bambaşka şehirlerde bambaşka insanlar olarak buluvermişiz kendimizi...oysa bazen daha dun havuçlu tarçınlı kekin kokusuna karışan muhabbetlerimiz varmış gibi daha dun sol omzunda uyuyakalmışım gıbı...uyandığımda çoktan gıtmıştın ve ben çok başka bır hayattaydım senden ısık yılı uzakta...ınsan herşeye alışıyor lakin...gidenin yeri muthış bır hızla doluverıyor...unutulmuyor belki ama geçip gidiyor tum önemli gibi görünenler...ve bir adam çıkıp paldır küldür giriveriyor hayatıma...senın elllerimi tutamadığın tum deniz kenarlarında ellerimi tutuyor senın yatamadığın uykularda bana sarılıyor...benden önce hep eksikmiş hep yarımmış gibi seviyor benı...öyle tanıdık geliyorki sevgisi tıpkı benım senı sevdiğim gibi tanıdık bi his ve ben sırf bu hıs ıçın bıle seve...
Yorumlar