...ne vardı biliyor musun?tenınde yanlız geçırdığım tum gecelerı unutturan bişey vardı...beni mutsuz eden adamları unutturan bişi vardı nefesınde...ilk defa sevilmiş gibi hissettiren bi yanı vardı seninle olmanın...belkıde ben sırf bu yuzden hiç gitme istedim saatler hiç geçmesin istemiştim...belkide sırf bu yuzden hiç canım acımadı senın yanında...sana kızgın olduğumda yada kırgınlıklarımda konuşamadım hıç...ağladım...sırf bu yuzden kımseye alışamadığım kadar çabuk alıştım varlığına...senden gelen msjlara...sırf buyuzden en ufak ıhmallerın çılgına çevırdı benı sırf bu yuzden kımselerle paylaşamadım...en ufak boş anın bana aıt olsun ıstedım...ne vardı bılıyormusun? şairin dediği gibi...sesinde ev dağınıklığı vardı...ve ben hep evi toplama telaşındaydım...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar