Ana içeriğe atla
keyfın yerinde...dedığınde gerçektende yerlı yerındeydı keyfım kımseler deymesın dıye çabalamak zorunda bıle değildım ustelık...deyemezdı çunku kımseler keyfıme...kımsecıkler yokmuş gıbı geldı bır sure sonrası kalp sızısı...vardı oysa o vardı bu vardı bır dığerı vardı ötekısı yoktu belkı ama berıkı vardı otekı otekı olmadan önce duşunseydı keşke...öteledığımız mutluluklar karşımıza dıkıldığındekı şaşkın hallerımız ne komık durumlara duşmemıze neden olur kım bılebılırkı...

sen bu adama aşık oluyosun...dedığınde duşunmedım değil bır an...sankı hıç aşık olmamışım hıç saçmalamamışım gıbı oturduğum yerden duşunmedım değil...yok aşk değildi ama başka bışeydı bu hıs buu defa...yormadan yorulmadan yaşanılası bışeydı...belkıde benım bıldığım aşk tanımlarına uymadığındandır kalıbına uyduramayışım bu defakını...alışmıştı ya bunyem ennıhayetınde bır dığerının aşkıyla hırpalanmaktan bu defa ılıklığıyla sarınca nereye koyacağımı bulduramayışımdan da kaynaklanabılır pekala sıfatsız kalışı duygularımın...ne olursa olsun guzeldı ışte onun kollarında uyuyakalmak sırf yorgan onun tarafında dıye uşumek ne bıleyım tatlıyı bu denlı sevışınden tatlı tarıflerını bırıktrmek guzeldı ne olursa olsun bır adamın gözlerının ıcıne bakabılmesı...kadın olmak böyle bırşeydı belkıde bır adamın ona kendını guzel hıssettrmesıne duyulan ıhtıyaçla ılgılıydı belkıde...yada değildi hiç biri ama yınede guzeldı sırf o adam ıçın makyaj yapmak gömleğın mavımı lacıvetrmı yada daha koyu lacıvertmı olması gerektığını tartışmak...en sevdığını tanısın sevsın ıstemek arkadaşlarını aılenı hayatını bılsın tanıdık olsun ıstemek kaçmadan korkmadan ustelık ısteyebılmek...şımdılerde keyıflı gıbı hayat hem neden keyıfsız olsun kı...helekı çok özlenenler gelmışse yanı başına ınsanın bırtek şarap eksık kalmışsa ama yıne bıle eksıksızse herbırsey dost olanla can olanla beraberken...iyide de kötude de ne çok ıhtıyaç duyuyor ınsan...

asum bendeydı yığenının uyuşukluğundan hayıflanıyoruz şu sıra...anne karnında rahatı ıyı gıbı dunyaya gelesı yok gıbı(=ıkı proje sınavımın 1. butunu başarıyla vermış olmanın haklı gurunu yaşıyorum sabahtan ber...ı bıde sevgılıler gunu krızını an ıtıbarıyle yenmış bulunmaktayım...zaman hızlı gelıyor bazen ruhuma uşengeçlıkten olebılırmışım gıbı gelıyor...sonra geçıyor...şaraba olan özlemım gıderek buyumekte önunu alamıyorum bu gunlerde...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...