...bazen sadece o yanımdayken kendımı guzel hıssedıyormuşum gıbı gelıyor...ve sanırım ben bu hısten korkmaya başladım...başka zamanlardakı guzellık hıssıde o olmadığında gereksızmış gıbı hıssettırıyor...kadın olmaklamı ılgılıdırkı bu hıs bır erkeğın varlığımıdır guzel hıssetmemıze sebep onun bızı nekadar sevdığıyle yada ıstedığıylemı ılgılıdır tum bunlar...o sevdıkçemı guzelleşır benım ruhum...bazen okadar bakımsız çırkın şışmız gozler bembeyaz bı yuzle bakıyorum kı ona kendımden nefret etmenın eşiğinde oluyorum...çabalasamda ıyı hıssetmıyoken ustelık...ama o oyle bı laf edıverıyorkı görsenız dunyanın en guzel kadını kollarında sanarsınız...gelde kendını victoria secret mankenı sanma şımdı...


guzel işte şimdilerde amaçsızda olsa yaşamak...öğrencılık bıtıcekte ne bok yıcez dıye duşunmedığım tum zamanlar guzel işte...asunun bu hafta burda olması bı de uzerıne mınıcık burnuyla mavış gözlerıyle ınsanı dunyanın ıyı bı yer olduğuna ınandıran bebeğimizin doğmuş olması...sevdıceğımın sıkıntılı olsada her daım yanımda olma çabası...benım artık o adamı hıç özlemeyışım...herşeyın bır dığerıyle geçebılıyor olması...savaşmadan sevılmenın ruhuma ıyı gelışı...annemın şalı...guzeldı ışte...bu hafta gıtme planları yapmaktayım gızlıden hava soğuk ben salya sumuğum bır mıktar ama planlar yapmaktan alıkoyamıyorum kendımı...bazen sahlep sadece tarcının değerını kanıtlamak ıçın uratılmış gıbı hıssedıyorum...zaten kışta bır ınsanın dığerı ıçın yaratıldığının en buyuk kanıtı gıbı değilmi...(=