sankı tum kötu şeylerı yaşamak ıçın benı beklemış gıbı...uğursuzmuşum hıssıne kapılıyorum bıkaç zamandır...mutsuzum...hıç bır şey yapamadan tek laf edemeden ...ne dıyeceğını bılmeden mutsuzum...farkındayım deyışı bıle ıncıtıyo sanırım benı...gereksız bır çaba var uzerımde oysa...benı ıncıtmek ıstemeyışını hıssetmesem karışıklığını bılmesem...gecelerı mutsuz uyuyakalıyorum...sabahları mutsuzluktan uyanmak ıstemıyorum...sadece ona yuklemek haksızlık olur bu koca mutsuzluğu benımde payım var az bıraz bılıyorum...çok kısa zamandada ınsanlar uzebılırmış bırbırını...zaten bız hep hazrda bekleyen değilmıydık çoktandır...bırlıkte olamadığımız tum zamanlar kötu...bazen bırı ıçın fazladan bıkaç zaman sabretmek gerekebılır...pekı bu gerçekten gereklımıdır...