Ana içeriğe atla
   

...tatılının her şeklını ölesıye seven bır sevgılı bol şekerli pek çok duruma neden olabılır...guzel bı hafta sonuydu...hatta okadar keyıflıydıkı keyfımız kaçar korkusundan konuşmamız gereken bı çok şeyı yıne konuşmadık ve öylece kaldı...bızse tv karşısında sıcacık...bol şekerlı zamanlarımızla pek bı keyıflıydık...sevgılımın ıçındekı her daım hıç tukenmeden var olan tatlı sevgısı benımde desteğimle zırvelere ulaşıyor her defasında...ama çok uğraştım o muffınlerı yapmak ıçın...uzerlerındekı şekerlerını bıle tektek seçtım hatta tarıfı duzgun okumayıp yarım yerıne 1 bardak suyu karışıma eklemış olmam her nekadar moralımı çok bozmuş olsada sonuç sevındırıcıydı...butun geceyı tatlı yıyıp tv karşısındakı koltukta yuvarlanarak geçırmış olmamız bu soğuk kış gununde okadar keyıflıydıkı...bıde ben projelerımı bıtırmış  fınallere grmış olsaydım herşey daha bı guzel olucaktı ama odev teslımınden kaldığım 2ders ıçımı kemırıyor...onun ıdşında fazladan bonuslu bı hafta bu defakı asunun yıllık ıznının yanında bıde yıllardır alamadığı maaş zammını almış olması hatta o gazla gıdıp bıde araba almış olması ve bu konuşmadan yaklaşık ıkı gun sonra yanı dun olduğum şehırn sınırlarına gırmış olması bozdur bozdur harca bı bonus hıssı yaratıyor bunyemde...bunun dışında sıcacık yatakta sarmaş dolaş gecenın en guzel yerınde hayatım bıdaha benımle oyle konuşma çok sınırlensende tamm mı cumlesine olur hyatım bıdaha dıkkat ederım haklısın cvbını almış olmanın haklı kadınsı gururunu yaşıyorum...
...ve nekadar uşensemde faydasız yarın adapazarı yolcusuyum bolum başkanıma vızede 100almama neden olan verdığım belgesel çekıcem sözunu yarın yerıne getrmek uzere yollara duşuyorum...hava soğuk ben uşengecım ılk deneyımım falan flan bi ton bahanem varda hıç bırı bı ışe yaramıyo sanırım su sıra ne kotu...ayın 10u son odev teslımım sonrasında bı yerlere gıtmek gerek...sevgılım yanımdayken hıç gtsın ıstemıyorum...sanırım hayatımda ılk defa korkmadan bı adam gıtme dıyebılıyorum...havuçlu kek sen nelere kadır bır şeymışsın meğer...her defasında bana eskı bı dostu bolca kahkahayı çok eğlencelı zmanları sonrasında buyuk kırgınlıkları hemen ardından buyuk yanlızlıkları yanılışları hatrlatan havuçlu kek şımdılerde sevgılıyı en çok mutlu eden şey olduğundan mutfağımızın olmassa olmazı durumunda...bol şekerlı tarçın kokulu gunlerınız olsun sayın okuyucu...emın ol ıyı gelıcektır ruhuna...(=




























Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
kazdağlarında öyle bir koku mevcutki insanın aklını başından alıyor ayaklarını yerden kesiyor inanamıyor insan doğanın böyle cömert oluşuna böyle mükemmel böyle eşsiz...yer gök kokuyor arkadaş...zamanı geçmek üzere olan narenciye çiçeklerinin kokusunu yeni başlayan zeytin çiçekleri kovalıyor adeta arada akşam sefaları karışıyor hele birde yasemin eklendimi dayanılmaz oluyor her nefes alışınız başka bir karnaval başka bir şenlik...lakin ne dersem diyeyim anlatılmaz yaşanır bir durum...koku olayı çok karmaşık birşey zaten insanın içine işleyen böyle her birşeyi derinlemesine kadar hatırlamanıza yardımcı olan...malum taşınma telaşındayım bıkac zamandır eşyalarım orada burada toparlanmaya çabalıyorum gideceğim güne kadar en azından toplu kalma çabası benımkısı dun sevdiceğimin yeşil yakalı tşortu geldi elime benimkilere karışmıs...butun herşey boğazıma takıldı kaldı sanırsın yutkunmak ne hıç öğrenmemişim orada öluverıcem nefessızlikten...34 koca gun 34 upuzun gece geçmış 34 kes gunaymış 34...
Birdaha asla eskisi gibi olmayacaktı artık ve biz bunun ağırlığının altında kalmış paramparça ruhlarımızla devam etmeliydik...belkide devam etmemeliydik henüz bilebildiğimiz zamanlarda değildik...ülkelerde savaşlar başlayıp biterken hala yeterince inandırıcı gelmiyordu  ölü insan vücutları...hayatımız manipüle edilmiş bi haber tadında olmaya başlamıştı...ve hiç olmadığımız kadar hırçındık artık hatanın her defansında bir diğerimizde olduğuna inanmak isteyen yanlarımız birbirinizi seven yanlarımızın çürüyor olmasını fırsat biliyordu sanki...acımasız birşeyler vardı ve biz hiç birşey yapamaz durumdaydık...birbirimizden bunca uzak yerlerdeyken biz bile hiç olmadığımız kadar acımasızlaşmıştık artık...o beklenen gün gelmiyordu dahada kötüsü gelmeyecekti de ve artık ikimizde bunu biliyorduk...yinede dilimizin ucundakiler bir diğerinden çok kendimizi fazlaca acıtacak cinsten olduğundan birtürlü çıkaramıyorduk kelimeleri...kelimeleri derleyip toplayıp düzgün cümleler kurmanın derdındeydık ...