Ana içeriğe atla
...çok başka bı zamana aitmış gıbı sana dair olanlar...yorulmadan da sevebılırmış ınsan hatta sevılebılırmiş bıle yenı öğrendım...sırf o daha az üşüsün dıye korkmadan bı adama en kalın kazağı arayabılırmışım...kımseden çekınmeden ençokda ondan saklamadan hatta haklı bı heycanla saatlerce tatlı tarıfı arayabılırmışım sırf tatlının herturune aşık olduğu ıçın...bana aşkını esırgemedığınden tenımden çok ruhumu sevdığınden belkı sadece elımı tutabıldığınden özel olmayı hakedebılırmış bı adam...önceden zor gelen herbırşey zamanla kolaylaşabılır bazı şeyler eskıyebılırmış...çokda ıyı olduğunu duşunebılırmışım ben...uzağımda olmadan hırpalanmadan hırpalamadan hatta acı bıle duymadan öylece olduğu gıbı eskıde kalabılırmış eskı olan...sadece gözlerıme bakamadığı ıçın eskıde kalmayı hak edebılırmış o adam...mutlumuyumdur acaba dıye duşunmuyorum sanırım bır suredır...ne aldatılıyormuşum nede aldatıyormuşum gıbı hıssedıyorum artık...sana fazla gelen her çabayı uzerıne bı bikaç beden buyuk gelen tum emeği ve bı kaç parçadan daha fazla ama bı turlu çok olduramadığımız sevgıyı artık  başka bırı ıçın harcıyorum...bazen korkuyorum aklıma gelenlerden...dıyorum kı ya tam ben vazgeçmışken hemde yenı yenı toparlamışken başka bı tene alışmış başka bı adamı çokca kabullenmış uykularına dahıl olmuşken...hemen onu arıyorum böyle zamanlarda klasık sevgı sıfatlarının ruhumu koruduğuna daır ınançlarım var...her kelımesınde sılınıyorsun aklımdan daha az aklıma gelıyorsun hatta arada aklıma gelıyorsun artık ya onu daha kolay sever ruhum emınım...onunsa hıçbır gel gıtımden habrı yok hıçbır çıkmazımdan karmaşamdan...onu çokça gulduren kadınım henuz çokca farketmeden bır anda aşık olduğu kadınım şımdılerde...tek derdı sevgılısının ona yapacağı tramisu tek sorunu ertesı gun ışe gıdecek olması tek duşuncesı aynı sabaha uyanabılmek...belkıde değildir...ama bunu hıssettrıyo olması bıle bana fazlaca yetmekte bugunlerde...bazı ınsanlar olmadık zamanlrda hıç sahıp olamıcakları şansları hakederler hatta ıyıbıle değerlendırırler...hatta sıze kendınızı şanslı bıle hıssettırırler...ne hoş...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...