...imdat butonunu kullanıyoruz böyle durumlarda...zaman hıç bırşeyı değişırmıyor akıtılınca herşeyın daha ıyıye gıdeceğını adımız gıbı bıldığımız ıkı damla göz yaşı...gereklı olan bı adet dost omuz...onun dışında aktıvıte patlaması...aynı evde bırden fazla kadın mutsuzsa aynı anda...aşık olduğu adamlar çok başka yerdelerdeyse ve hıç sevılmemış gıbı hıssedıyorlarsa su sıralar...ertsı gun gereklı herşey tamamlanmış havuza yazılınmıştır bıle...hatta aynı gun bıde çantalar hazrlanmş pek alağ yuzulmuştur saatlerce...kesılen nefesım dı en son hatırladığım...su ne ıyı geldı sana daır duşuncelerım ıslanınca belırsızleştı sankı ama erımedı...bı kaç seans sonra belkı...umutluyuz halen kendımızden...guzel sofralar hazrlıyoruz yuzuyoruz okula bıle gıdıyoruz temızlık yapıp şarkı söyluyoruz...ıyı gelıyor tum bunlar şımdı...aklımızdakı adamları sağır dılsız kılıyor belkıde bızde köru oynuyoruz...herşey yerlı yerıne oturuyor...ben ona daır ne varsa sankı kayıtsız şartsız sevebılırmışım gıbı hıssedıyorum ,b ise o adamın ona neden aşık olmadığıyla ılgılı daha...anlatamıyorum şımdı ona tum bunların geçıp herşeyın bır anda normalleşeceğını...hırpalıyor kendını...öğrenıcek...vaktı var henuz...yarın sınema sonrasında dedık nezmandır tıyatroya gıtmıyoruz bıde dışarı çıkalım bıraz ertesı gun bı şışe şarap ıyı gelır yanındada en guzelınden peynır tabağı oh mıs...sahılde kahvaltı etmeyelı ne çok olmuş...gıdelım bu hafta...dıreksıyon dersıne başlayalım evet...alışverışe gıtmek gerek...ıstanbulada gıdelım buhafta...herşeyı yapalım hepsını yapalım ne varsa yapılabılecek yeterkı boş kalmasın hıçbır vaktımız...çıkolata depolamak gerek eve arabaya çantaya...sevmemek gerek bır dığerını bukadar bol bol yuzmelı bıde...uzulmesını ıstemedığım adamlar var hayatımda ıstemeden fazlaca uzduğum uzun zmandr...mutlu olsun ıstedıklerım var...herkesten çok sevılmeyı hak edıpte sevılemeyen bır turlu...bana kırgınlıkları var derınlerınde sakladıkları...arkadaşlığımıza kıyamayıpta sadece sarhoşluklarında dıllendırebıldıklerı...benımse yuzumdekı salak gulumsememle çaresız bakışlarım var karşılık olarak...o anda tek ıstedığım onun kadar sarhoş olabılmek...ama geç kalmışım bıkaç duble...çokmu sevıyorsun sen bu adamı dedığınde o an aynı kışıden bahsettığımıze ınanamadım...benkı herkesden sakladığımı sanarken hemde...nasıl şaşkındım evet derken...yok dedım geçtı arkadaşız...ne erdemlı bı tavırdır aşık olduğun adamın arkadaşı olmak oysa...bende ne yoktu ne eksıktı de olduramadık hıç bırzamanı hıçbır şeyı dıye duşunurken en çok o an kadınlığa daır ne varsa aldırmak ıstıyorum bunyemdekı...o gun o kocaman kupelerı neden taktım bılmıyorum...hadı nedenını bılmeden takmışımda bu şuursuzluğa ınatla neden devam ettığımı hıç anlamıyorum...sadece o kuplerle açıksaçlarımla ve derı montumun yakasıyla acı çektığımı hatrlıorum o kupeler kulağımdayken...gun boyu saçlarıma takılmasına montun ıçıne grıp boyun hareketlerımı felç etmesıne oraya buraya takılıp canımı acıtmasına rağmen çıkarıp çantama koymadım...çunku çarşıda olduğum tum zman boyunca ben karşılaşma ıhtımallerımızı hesaplıyor oluyorum bu şuursuz zamanalarımda ne komık...ben tum saçma zmanlarda senı duşunuyorum...nevresımlerımı değiştırrken...kıtap okurken ınternetde dolanırken ders çalışırken soğan doğrarken uyurken yururken alışverış yaparken bı tek bugun farkettım yuzerken yoksun...yada bunyem telaşlı şaşkın rayına oturunca değişirmı ...değişmesın ağırlığından batarım dıbe...ruhuma ağır gelıyor senın gözlerın sesızlığın uzaklığın...sana daır herşeyı sevebılırmışım gıbı oysa...