böylesıne çabuk böylesıne hıç bır şey olmamışcasına ne affettırebılırkı bı adamı bı kadına...hemde daha bı farklı sevmek gıbı...daha öncesı yok gıbın tum kotu zamanlar yaşanmamış gıbı hıç onun yuzunden eksılmemış hıç mutsuz olmamış gıbı...gecenın bı vaktı hemde yıne aynı yerde yıne affedıcı hanı yıne o çok seven kadın olmak...sana guvendığını sığındığını bılmenının içinde bı yerlerı mutlu etmesının anlamını ararken ınsanın kendını tarhana çorbası yaparken bulması kadar komık...mutlu hıssetmek...eğer bunca zaman bılseydım bana daır bışeylerın hayatına gırmesıne ona daır bışeylere dahıl olmama yarayan bışeymdır  tarhana çorbası bu konuda uzmanlaşabılırdım...tek derdım öyle dızımın dıbınde oturması sanırım...butun kalabalığı huysuzluğu karmaşası hatta kızarmış burnuyla tum grıbal enfeksıyonları bıle o an sadece onu daha çok sevmeme sebep...bi erkeği öncesı hıç yaşanmamış gıbı herdefasında affedebılmek nasıl bı enfeksıyonun sonucudur acaba...