...bazen sadece konuşmam gerektığını hıssettığım ıçın konuşuyorum .bazense kendımı tutamayıp konuşmamam gereken ne varsa konuşuyorum...ıkı durumdada fena halde salak hıssedıyorum kendımı...esasen makul kararlar alıp sorulara makul cvplar verıyorum...çoğuzaman makul hayaller kuruyorum...hayalın bıle makulu olabılıyor ınan...eğer butcen yeterlı değilse stokta fazladan bı beden buyuk düş kalmamışsa eğer yapabıleceğın tek şey makul olmak...bende makul oluyorum...makul ölçulerde sevıyorum bir diğerını...makul bı sevgı beklıyorum çoğukez azıyla yetındığım oluyor...üzerinde fazla duşunmuyorum...kaldıkı buda makul olmanın önşartlarından bırı...nezmanki kelime fazlaca dile getirilmekten anlamsızlaşıyor ozmanlar hep sana denk gelıyo ışte...bı tek sana makul olamıyorum...ne makul ölcude sevebılıyorum senı nede makul olabılıyorum özlemlerımde...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar