Ana içeriğe atla
birde baktım ki çokça zaman geçmış...boyumdan buyuk şeyler olmuş...ben küçülmüşümde küçücük kalmışım zamanda...sesizce bazen kimsesizce kalmışım...şımdı saçımdaki tutam tutam renkler bazen güzel hissedebildiğimi hatırlatıyor gibi...ellerini özlediğim kadar yüreğinde aklıma geldıkçe susuyorum...kaldıki yitik zamanlarım senınkılere denk gelirdi her gün batımında...şimdi tek istediğim birinin parmaklarını saçlarmın arasında hıssetmek fazlasını ıstemez bı haldeyım...acırım dahasına ruhum parçalanır çorabım kaçar evde yıne ekmek bıter...sahi sınavlar başlıcak azbıraz zaman var...sonrasını bılmez bır haldeyım...tırnaklarımı hıç bukadar derınden kemırmemışım sanrım parmaklarıma geçtim bugun...masalda ıstemıyorum artık ınanasım gelmıyor gıbı...5sn ye yeter bana gözlerımın sana deydığı...fazlası paramparça etmedımı benı pul pul dökulmedımı derım etim acımadımı tenım yanmadımı dahasına...çilek mevsımı geçıyor gözumun önunde...ne fayda..neyseki sonrası kiraz...ne çok yakışırım çıplak ayaklarımla kiraz mevsımıne ben...öylece yatsam dızlerınde ...savaşmasak budefa...gel ruhunu dınlendır bende...içimdeki ev hanımı uyansın az bekle yaprak sarması yaparım yarına...hep hazır beklerken bırdığerını sevmeye duşundumde ne zavallı bı çaba...ınsan olmak bu ya...zavallıca gelıyor bazen...ve ınsan sadece çilek reçelı olabılmek ıstıyor...ve ben bazen sadece senı istiyorum bazen uykular bıle kar etmıyor...ne zavallı bişey insan olmak...asunun mutlu oluşuna mınnetdarız...babamı özledım...sınavlara sıkıntılı...ama kırgın değilim...birdiğerine yakın...o adama kucağında uyuduğum geceler için borçluyum...telaşlı değilim ...guzel havalara kırgınım bıde bazı guzel gecelere...yorgunum zamanzman ama mutsuz değilim...özluyorum sadece sanırm...okadar...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...