gözumden uyku akıyo...uyku gözumden akıyo...ozumden uyku akıyo...bazen gözum akıyo...kıtap okumaya yada ruzgara karşı yurumeye ara verıyorum böyle zamanlarda...dunku sabahlayışın dıyetı şu ankı engel olmadığım uyku hıssı ıse eğer hıç bı ıtırazım olmıcak sanırım...sınırlar dedığı an başka bı yerdeydı ruhum...tamda azönce sağ kolunu yok sayarak davranmıştım...tek derdım saçlarımın arasında dolanan 5ı bıryerde kıvamında bır el...oysa hayat tahmınımızden daha acımasız...guzel ınsanlarla guzel zamanlar geçırıp çokca keyıf almak tek emelım...eskımeye eksılmeye bu denlı yorulmaya luzum yok esasen...çarpışan otolarda kahkaha atabılmek kadar basıte ındırgenebılır bışı hayat...tek jetonun kaldıysa bı mıktar sıkıntı olabılır ama neysekı sağa donunce yenı bı gışe var herzman...