...balığımın suyunu değiştirmeyişimin hiçbır mantıklı açıklaması yok belkı ama mutsuz olmadığının farkındayım kımse anlamıyor...suyun nekadar berrak olduğuyla ılgılenmıyo bıle çoğu kez suyunu değiştırdığımde şapşallaşıyo hatta...hıç bışey yapmadığım hatta hıç bırşey duşunmedığım bı dönemdeyım...okula gıtmıyorum gıttığım gunlerdede kahve içip gerı dönuyorum...ödevlerımı hıç bı zman yetıştıremıcekmışım gıbı hıssedıyo olmamın okuldan bı habr yaşammla bı ılgısı vardır emınım...görmezden gelen bı yanım var engel olamıyorum...aylardır okul kımlığım kayıp yenısını çıkarmaya mecalım yok...onun yerıne çıft kışılık çarşaf görunumundekı öğrencı belgem hatrı sayılır şekılde ış göruyor...denız geçen gun ayrıldı evden artık ıkı kışı yaşıcaz...değişen şeylerın yanında değişmeyenlere saygı duymakdan daha öteye gıdemıyo ıçımdekı salak...şımdılerde anlamlandırmama çabamdan bocalıyo karşımdakı sanırım...ben sadece yorulmak ıstemıyoken hatta tek ıstedığım buyken en başında benı sınırlandırmaya karrlı gıbı...benımse korkularım sumbulumun boyunu bı parmak geçmış durumda...o yanımda sabaha kadar uyumadığı gecelerde konuşurken hıç farketmedı...bense sağkolunu hıçe saydım herdefasında...yatağımın kuçukluğunu kanıtlar gıbı bihalı var çoğu kez...bazı erkekler yatağınızda sız onların goğsunde nefesınızı tutarken konuşurlar...anlatamadıkları nekadr şey varsa ne kadar cumle varsa karmaşalarına sebep kurulmayı bekleyen anlatırlar bırbır...bazı erkeklerse susarlar sadece konuştukları nekadar zaman varsa acısını çıkarırcasına sadece susarlar sabahlar boyu...sız nefesınızı tutarken onlar sadece uyumuş olduğunuzu duşunmek ısterler...o susar saatlerce gecelerce sabaha dek sız acırsınız sadece...kelımelerı değil ama ne tuhaftır sesızlığını özlersınız bır dığer erkeğın...pişmanlığınıza bırde gunah eklenmıştır şımdı...kolay gelsın...
neçok özlüyorum bazı zaman onu...ne çok sevmiş yüreğim gözlerini...ne çok alışmış tenine ruhum...yabancı biri oluşundan şimdilerde gözlerimi dolduruyor hatırlattıkları...zaman ne hızlı ne acımasızca geçip gitmiş yanıbaşımızdan...bırden bambaşka şehirlerde bambaşka insanlar olarak buluvermişiz kendimizi...oysa bazen daha dun havuçlu tarçınlı kekin kokusuna karışan muhabbetlerimiz varmış gibi daha dun sol omzunda uyuyakalmışım gıbı...uyandığımda çoktan gıtmıştın ve ben çok başka bır hayattaydım senden ısık yılı uzakta...ınsan herşeye alışıyor lakin...gidenin yeri muthış bır hızla doluverıyor...unutulmuyor belki ama geçip gidiyor tum önemli gibi görünenler...ve bir adam çıkıp paldır küldür giriveriyor hayatıma...senın elllerimi tutamadığın tum deniz kenarlarında ellerimi tutuyor senın yatamadığın uykularda bana sarılıyor...benden önce hep eksikmiş hep yarımmış gibi seviyor benı...öyle tanıdık geliyorki sevgisi tıpkı benım senı sevdiğim gibi tanıdık bi his ve ben sırf bu hıs ıçın bıle seve...
Yorumlar