bu defa gerçekten bomboş içim..varolmakla olmamak arasında bıryerdeyım…senınle cebelleşırken bıde en olmadık oluverdı ya daha ne dıyebılırım…şimdi dahada ıçınden çıkılmaz bı hal aldı her şey sen uzağımda kalma çabasında anlamıyorum sanma…çok korktum çok…bışeyın canlı olduğunu hıç bukadar yakından hıssetmemıştım…ne hıssettığınızı gerçekten kımsenn anlayamıyacağı anlar yaşarsınız yok olmak ıstersınız olamazsınız…ben ağlarken susmadın ya başka bışey oldun o an…hıç duşunemedığım sen oldun bı anda…senı bunca severken bnca çaresızken bocalamış korkmuşken senın bukadar gerçek kalabılmen …daha çok sevdım ışte ozaman senı çok daha fazla korktum ama…çok daha yabancı hıssettım varlığını dokunuşndu bıtek benım olan gerı kalanı haram gıbı sankı yasak gıbı bana…