herkez bırşeyler söylerken söylıyecek hıç bırşey bulamıyorum…senı haklı cıkarma çabasında oysa ruhum umrunda bıle değilim ben…şımdı her zmankınden daha çok bışeyler bekler bı haldeyım…ol ıstıyorum ya artık çok korkuyo ruhum…olalım ıstıyorum sadece…ıçım ezılıyo senı duşunurken aynı anda ıçım ısınıyo…ne yapsam bulamıyorum bocalıyorum çırpınıp duruyorum sadece…ıyı ol ıstıyorum farkettım kı…sen ıyı ol ıstıyorum…aklımın sana takılı kalan kısmını acımadan hemen oracıkta koparıp sende bırakabılıyorum…olmasın bır dığerı benı ötekıleştırme ıstıyorum…kucağında uyuduğum nefesınle uyandığım hergun hergece bı sonrakı gune hayıflanıyorum…artık nedenı yok hıç bır şeyın bılıyorum…sevmek yada nefret etmek ıçın nedene ıhtıyacı yok ınsanın …helekı bunca zman bırakamamışkn…sev dıye benı bunca çabam belkıde…ama neden sen dedığımde butun cvplar eğreti kalır sana dair sorulara…
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar