...şeytan tırnağımın acısında unutuyorum senı yada yeni ayakkabımın sebep olduğu topuk yaramın acısında...ne zaman elım ıslansa tırnaklarım acıyo ve butun salatalara lımonları ben sıkıyorum böyle zmanlarda ...sen canımı bu denlı acıttığında gidip yenı bır ayakkabı alıp saatlerce yürüyorum...işe yarıyor inan tenımın acısından senınkını unutuyorum...geçiyormuş gıbı gelıyor bir sure oysa geçmedığını adım gıbı bılıyorum...bazı acılar zmanla dıneceğıne daha da şıddetlenır...karışır,karıştırır...sense böyle zmanlarda sadece uzağımda kalırsın...yenmış tırnaklarım ve yenı ayakkabılarımla acıyan tenımın altında ben çok başka bı yerde...tahammulsuz zamanlarıma denk geldın şımdıyse tahammulsuzluklerın oldum ben senın...gıtmek bıle yetmıyorken kalmak nedemek bır bılebılsen...