...bazen ne yapmak ıstedığımden emın olamıyorum...nerde olmak ıstedığımden kım olmak ıstedığımden...kendımden ve hayatımdan emın olamıyorum...sonuç olarak bı çok kışının mantıklı ve herzaman öle olması gereken kışı tayın ettığı ben kendımden bıle emın değilim ve bunun kımse farkında değil...o kaçıp gıtme..herşeyı bırakıp gıtme fırkrı...hanı bana kendımden daha tanıdık gelen zmana zaman...gelıpde oturunca içime köşeye sıkışmış gıbı hıssedıyorum...kucucuk bır anda alınan kocaman kararlar nelerı değiştirmiş neleri kaybettırmış yada kazandrımıştır kım bılır...duşunuyorum ve duşundukçe dahada bı bulanıyo ıçım...burdamı olmalıydım kı acaba...heycanımı kaybetmış gıbı hıssedıyorum...kuçuldummu acaba...çok başka bıyerdemı olmalıydım...herşeye yenıdenmı başlamalı yoksa kabul edıp böylece devammı etmelı...uff bılemmıyorum...alıp başını çok başka ulkelere gıtme fıkrı çok heycan verıcı ama dönduğumde olduğum yer şimdiki gıbı duşundurrmu yenıden benı...geçicimidir bu his...anlamlandıramadığım onca şey ıçerısınde kendımınde olması ne buyuk karmasa sebebi... bir anlatabılsem...