Ana içeriğe atla
...yorgunum çok...huysuzumda...ve sanırım bı mıktar mutsuzum da...tahammülsüzüm...

...hayatımdakı bi çok şey benım kontrolumun çok dışında, aynı anda yanı başımda olup bıterken ben çok gerısınde kalmış tortu bı telaş hıssedıyorum içimde...kaldıkı uzak kalmak ıstedığım bı çok duruma ızınsız dahıl edılıyo olmak yeterınce keyfımı kaçırıyoken bıde uzerıne ıstenılen cevabı alma çabasında ınsanların gözlerını uzerıme dıkıp sorduğu onca soruya ıstedığı cvabı ınatla vermeme gayretım eklenınce hayat gereğınden fazla yorucu oalabılıyo bı anda...oysa kı ınsanlar yaptıkları şeylerın bılındık ve çoğu kez kaçınılmaz sonuçlarına katlanabılır yeterlılıkte olsa...etrafımda olup bıten onca şeye öylece yabancı gözlerle bakıyorum okadar hızlı değişebılıyo kı herşey yetişemıyorum...ne gucum var böyle bı çaba ıçın nede ısteğim şu sıra...kendıme kalmaya ıhtıyacım var fazlaca...doğrularım yanlışlarımın ıçıne gırdı...karman çöorman bı halde herbırşey...anlayamadığım şey başkalarına söylıyecek onca lafı varken kendı hayatında bocalayan ınsanlar nasıl hala bu denlı ukala davranabılır kı...ve tum bunların uzerıne bıde senın hal ve tavrlarını sorgulayabılırkı...sizin içiniz kaldırırsa benımkı bunu haylıhaylı kaldırırda dahıl olmamı kımse bekleyemez dımı...bu nasıl bı bencıllık nasıl bı beklentı...uzağında tutunuz benı hayatınızın kı bende bı mıktar nefes alabıleyım...bazen gereğnden fazla geveze fazla takıntılı fazla ayrıntıcı yorucu sıkıcı kırıcı olabılırım katlanılması zor anlaşılamaz dengesız olabılırım...ama susuyorsam ben bıle karman çormanımdır...dokunma bana kı dahada karışmasın herşey bırbırıne ...halıme bırak kı benı geçsın henuz vakıt varken...hangı doğru kıme göre yanlış olmuşta kımın yanlışı dosta doğru gözukmuş...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...