Ana içeriğe atla
...yorgunum çok...huysuzumda...ve sanırım bı mıktar mutsuzum da...tahammülsüzüm...

...hayatımdakı bi çok şey benım kontrolumun çok dışında, aynı anda yanı başımda olup bıterken ben çok gerısınde kalmış tortu bı telaş hıssedıyorum içimde...kaldıkı uzak kalmak ıstedığım bı çok duruma ızınsız dahıl edılıyo olmak yeterınce keyfımı kaçırıyoken bıde uzerıne ıstenılen cevabı alma çabasında ınsanların gözlerını uzerıme dıkıp sorduğu onca soruya ıstedığı cvabı ınatla vermeme gayretım eklenınce hayat gereğınden fazla yorucu oalabılıyo bı anda...oysa kı ınsanlar yaptıkları şeylerın bılındık ve çoğu kez kaçınılmaz sonuçlarına katlanabılır yeterlılıkte olsa...etrafımda olup bıten onca şeye öylece yabancı gözlerle bakıyorum okadar hızlı değişebılıyo kı herşey yetişemıyorum...ne gucum var böyle bı çaba ıçın nede ısteğim şu sıra...kendıme kalmaya ıhtıyacım var fazlaca...doğrularım yanlışlarımın ıçıne gırdı...karman çöorman bı halde herbırşey...anlayamadığım şey başkalarına söylıyecek onca lafı varken kendı hayatında bocalayan ınsanlar nasıl hala bu denlı ukala davranabılır kı...ve tum bunların uzerıne bıde senın hal ve tavrlarını sorgulayabılırkı...sizin içiniz kaldırırsa benımkı bunu haylıhaylı kaldırırda dahıl olmamı kımse bekleyemez dımı...bu nasıl bı bencıllık nasıl bı beklentı...uzağında tutunuz benı hayatınızın kı bende bı mıktar nefes alabıleyım...bazen gereğnden fazla geveze fazla takıntılı fazla ayrıntıcı yorucu sıkıcı kırıcı olabılırım katlanılması zor anlaşılamaz dengesız olabılırım...ama susuyorsam ben bıle karman çormanımdır...dokunma bana kı dahada karışmasın herşey bırbırıne ...halıme bırak kı benı geçsın henuz vakıt varken...hangı doğru kıme göre yanlış olmuşta kımın yanlışı dosta doğru gözukmuş...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
kazdağlarında öyle bir koku mevcutki insanın aklını başından alıyor ayaklarını yerden kesiyor inanamıyor insan doğanın böyle cömert oluşuna böyle mükemmel böyle eşsiz...yer gök kokuyor arkadaş...zamanı geçmek üzere olan narenciye çiçeklerinin kokusunu yeni başlayan zeytin çiçekleri kovalıyor adeta arada akşam sefaları karışıyor hele birde yasemin eklendimi dayanılmaz oluyor her nefes alışınız başka bir karnaval başka bir şenlik...lakin ne dersem diyeyim anlatılmaz yaşanır bir durum...koku olayı çok karmaşık birşey zaten insanın içine işleyen böyle her birşeyi derinlemesine kadar hatırlamanıza yardımcı olan...malum taşınma telaşındayım bıkac zamandır eşyalarım orada burada toparlanmaya çabalıyorum gideceğim güne kadar en azından toplu kalma çabası benımkısı dun sevdiceğimin yeşil yakalı tşortu geldi elime benimkilere karışmıs...butun herşey boğazıma takıldı kaldı sanırsın yutkunmak ne hıç öğrenmemişim orada öluverıcem nefessızlikten...34 koca gun 34 upuzun gece geçmış 34 kes gunaymış 34...
Birdaha asla eskisi gibi olmayacaktı artık ve biz bunun ağırlığının altında kalmış paramparça ruhlarımızla devam etmeliydik...belkide devam etmemeliydik henüz bilebildiğimiz zamanlarda değildik...ülkelerde savaşlar başlayıp biterken hala yeterince inandırıcı gelmiyordu  ölü insan vücutları...hayatımız manipüle edilmiş bi haber tadında olmaya başlamıştı...ve hiç olmadığımız kadar hırçındık artık hatanın her defansında bir diğerimizde olduğuna inanmak isteyen yanlarımız birbirinizi seven yanlarımızın çürüyor olmasını fırsat biliyordu sanki...acımasız birşeyler vardı ve biz hiç birşey yapamaz durumdaydık...birbirimizden bunca uzak yerlerdeyken biz bile hiç olmadığımız kadar acımasızlaşmıştık artık...o beklenen gün gelmiyordu dahada kötüsü gelmeyecekti de ve artık ikimizde bunu biliyorduk...yinede dilimizin ucundakiler bir diğerinden çok kendimizi fazlaca acıtacak cinsten olduğundan birtürlü çıkaramıyorduk kelimeleri...kelimeleri derleyip toplayıp düzgün cümleler kurmanın derdındeydık ...