Ana içeriğe atla
...daha önce varlığını hıç bılmedığım bışeyı arıyo gıbıyım...daha önce hiç bilmediğim bişeyi özler gıbıyım...nasılım..esasen bunu tam olarak bılemıyorum ama bı tarıf gerekıyosa eğer uzun zamandır elımle çırpmaya çalıştığım krep hamurunun ıçındekı un topaklarını bır turlu erıtememenın sıtresını yaşar gıbıyım...acelecı ama sabrın son safhasında ve neye budenlı acele ettığını bılmez bı halde...sabahın köru geceye geç kalmaktan korkmak gıbı...hıç bı kokuyu hatrlamadığımı fark ettım geçen gece...aşık olduğum tum adamları unutmuşum meğer...sonra kendımı çok yanlız hıssettım bırden...özleyecek bırnın bıle olmaması canımı sıktı gece gece...belkıde gunlerdır kımseye tahammul edemeyışımın nedenı bu farkındalıktr...krep yaparken çok streslı oluyorum bunun nedeni hala eve çağımızın muhteşem teknolojık aletlerınden bırı olan bır adet mıkser almamış olmamız...ve gun boyu bu stresle yaşıyorum gergınlığımın nedenını soranlara bugun ben krep yaptım ya sız? dıye sorunca manasız anlamsız ve dolayısıyla boş gözlerle bana bakıyolar ve kaç gundur evde olduğumu soruyolar...mutluyum ben böyle...ya bı rahat bırakın...evde somurtmuyorum...yemek yapmaya devam edıyorum...hatta bıde uzerıne temızlık yapıyorum...daha ne...ev arkadaşınızla gurur duymalısınız sevdıceklerım...sıze seslenıyorum benı daha çok sevmelısınızzzz...şu hastalık olayını kafamdan tam anlamıyla hala atamıyorum...ızın vermıyolarkı zaten...neyse o değilde cıdden ne pıs bı olum olurdu ya...ya benım ev arkadaşım var ya mercımek kadar bı taşı vardı böbreğınde 4gun sonra bız ne olduğunu anlmadık hastenedeydı enson...ölmuş...hassktr...ee bumu yanı lan 23 yıl bı mercımek kadar taş ıçınmıydı...durun ıntıhar hakkımı kullanmak ıstıorum desende geç duyuramazsın...bılıorum çunku su bıle ısteyememıştım...kabus gıbı...en keyıflı tarafı helva ksımı olurdu sanırım...tabı bu yakın çevre ve arkadaş kısmısı ıçın geçerlı bı durum ben kımbılır nerelere surulmuş olurdum...neysekı şimdilik sevgılı taşcıklarımla uyumlu bı yaşam suruyoruz babam zıplamam konusunda ısrarlı ona 7.katda oturduğumu söylemem hıç bışeyı değiştrmedı hergun arayıp aynı şeylerı tekrarlıyo...ve sanırım bu hastalığın bı getırısı etrafta nekadar taş kum çakıl döken ınsan varsa hepsıyle muhattap oluyorum bı şekılde...off sorma kardeş bende geçen ay kum döktum evet evet çok fene ağrıo sorma...ee senın taş kaç santım...hay taşına yaa bı suss ne var bende öluodum...yarın hollandadan yenı ınsancıklarla tanışıcaz...bıze kahvaltıya gelıcekler hahha...turk usulu kahvaltı...kornfleks...hahhaha şaka yapıyorum bıkere böyle bışey yapsam hollandalı dostlarımızı getıren arkadaşım suratıma kusardı heralde...patateslı börek konusunda söz verdım ve hala uyumamış olduğuma ınanamıyorum...benım evden çıkasım yok ya butun mılletın benı göresı gelmış sankı...telefonum hıç susmadı..bıde o ınsanlara laf anlat ya hayr bunalımda değilim yok ıyıyım hastada değilim...nedenmı çıkmıyorum...bılmem...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Birdaha asla eskisi gibi olmayacaktı artık ve biz bunun ağırlığının altında kalmış paramparça ruhlarımızla devam etmeliydik...belkide devam etmemeliydik henüz bilebildiğimiz zamanlarda değildik...ülkelerde savaşlar başlayıp biterken hala yeterince inandırıcı gelmiyordu  ölü insan vücutları...hayatımız manipüle edilmiş bi haber tadında olmaya başlamıştı...ve hiç olmadığımız kadar hırçındık artık hatanın her defansında bir diğerimizde olduğuna inanmak isteyen yanlarımız birbirinizi seven yanlarımızın çürüyor olmasını fırsat biliyordu sanki...acımasız birşeyler vardı ve biz hiç birşey yapamaz durumdaydık...birbirimizden bunca uzak yerlerdeyken biz bile hiç olmadığımız kadar acımasızlaşmıştık artık...o beklenen gün gelmiyordu dahada kötüsü gelmeyecekti de ve artık ikimizde bunu biliyorduk...yinede dilimizin ucundakiler bir diğerinden çok kendimizi fazlaca acıtacak cinsten olduğundan birtürlü çıkaramıyorduk kelimeleri...kelimeleri derleyip toplayıp düzgün cümleler kurmanın derdındeydık ...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
acıların kadını tribinden çıkamıyorum şu sıra...zaten genel halim buydu hayatım boyunca son bıkaç yılda hayvan gibi çalıştığımı saymassak acıların kadını çizgimi aşmış salon kadını iş kadını gibi daha dolgun vede seksi kadınsı kimlikler edinmeye başlamıştım ki istifama iki üç kala sevdicegim gideli 10 koca gün olmuş ve ben yeniden acıların kadını duruşuma geri dönmüş durumdayım...para üstadım paran varsa herşeyin var demektir...lakin bir aşkın olmaya bilir birde iç huzurun e esasen bana sorarsan ikisi yoksa hangi çizgide olursan ol insan olma vasfını kaybediyorsun... hadi şimdi oturup parası olan zavallı aşağılık pislik zenginleri biraz ezelim...yok yok tamamen uykusuzluktan saçmalıyorum yada çok özledim... çok özledim lan 10 koca gün...acıların kadınına bağlamamın en buyuk sebebi...dun gittik biri nerdeyse benimkadar olmak uzere 5adet su kaplunbağası aldık yetmedı benım ıkı katım kaplumbağa heykeli aldık kaplunbağa havuzumun yanına...sonra bugun gıdıp 3 adet şapşal tavsik aldık...ın...