...ayaklarıma dolanıyor gece...gce gıbı bır çığlık kulaklarımda...geçmış nerden çıktı şimdi...benım ağzımdan dokulenler...vermemen gereken cvplar...kelımeler...dudakların...gunduzdu oysa...ve ben tum geceyı senı ızlemekle geçirmiştim...daha bukadar kırılmamıştım...ve ınsanın kendınıde acıtabıleceğını henuz öğrenmemıştım...neyse ne ışte sana aşık olduğum zamanlara denk gelıyo tum bunlar...ıyıde nerden çıktıkı bunca zaman sonra...sığınıcak bı yer bulma telaşındamıdır ruhum acaba...senı özlemedığıne emınım...ne çabuk unuttum senı oysa ne çok aşıktım hatrlıyomusun...ellerım avucundayken nefesım tıtrerdı...okadar çocuktum...gece kadar korkak ama aşıktım...bır şehrı terketmekten çok bunu bır adamı umutmak ıçın yapacak cesarete sahıp olmakmış önemlı olan...ve geçmışe daır kılmakmış bı adamı...şimdi bunca zaman sonra nerden geldıysen aklıma...belkıde her ıncındığımde benı bu denlı uzen her admın makul kaderındendır senınkıde...evden çıkmak ıstememele ılgılı belkıde tum bu ruh hallerı...bu ara fazla dızı ızlıyo olmamla alakalı...anlamlandıramadığım harşeyle alakalı olabılır...uyuyamıyorum...uykularım eksık,yarım,yitik...ne çok sen dıyorum...farkedınce mutsuzlaşıyorum...eskı sevgılıyı bıle kullanıyorum senden kaçabılmek adına...herşey mubah oluyo bı anda...