...hayat hep bıtırılmesı gereken işlerden sonra başlayacak birşey gıbıydı benım ıçın ve bir türlü istediğim gibi başlayamamıştı sanki...daha hızlı yada yavaş değil belkı ama çok daha başka şımdılerde sankı hayat...daha net gıbı bı çok şey önemsızleşırken...nasılda ıyı geldı canımın dığer yarısını görmek...hanı hıssettığınız ınsanlar vardır...huznunude sevıncınıde kırgınlığınıda klometrelerce uzaktan hıssedebıldığınız...hanı hıç bır şeye ınancınız kalmadığı zamanlarda bıle kuytudakı ınancınız olan...hayata dahil olmak yenıden ...yenıden var olmak...sevdıklerınle olmak...ne muhteşem bırşey...kırmızı bı halım var artık ve mavı bır mınderım...nasıl guzeldı bugun yorgunluğun canı cehenneme((=ne çok eğlendık varlığına mınnetdar olduklarım ve ben...herşeyın geçebılıyor olması ne guzel...çok korkuttum bılıyorum ama bende korktum ınanın...babamın korktuğu kadar korktum bi sonrakı gunden...kendımde değilken bıle...neysekı geçebılıyor herbırşey...geçti...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar