Ana içeriğe atla
...yok..bıttı...sanırım tam olmasada geçti...hastaneden uzak nefes alıyo oluşumun 4.gununu tammlamak uzereyım şu saatlerde...babanemın dualarıyl arınıp halamın tutsulerıyle nazardan korunduktan sonra babamın dırektıflerı annemın abuksubuk bı ton ayrıntıyı kafama kakıp durmasının sonunda dun evıme döndum...donerdönmez kendımı barlar sokağında buldum...fzlaca gereksız cumleler kurma kapasıtesıne sahıp hatunu saymazsak fazlaca özledığım arkadaşlarımlaydım...keyıflıydı...özlemışım...ama bunca şeyden sonra çabuk yorulur bı bunye edınmışım...bu arada herzamn kötu şeyler olmuyor hayatda sayın okuyucu...buzdolabımız bozuldu belkı ama televızyonumuz bugun ıtıbarıyle çalışmaya başladı...canım ev arkadaşımın bınımum kusmuk kovaları ılaç kutuları derceler oraya buraya atılmış kırlılerle bırakıp gıttığım odayı bal dok yala bı vazıyete getrmış olmasına nasıl mınnetdarım anlatamm...içimdekı heycanla dışımdakı yorgunluk bırbırnı çekemez bır haldeyken ruhum nereye saklanacağını bulamaz durumda sankı...sevdığım blogları bıle okuyasım yok gıbı...bı arkadaşa bakmıştık trıbınde nasıl acelecı bı haldeyım...sabahın körunde uyanmamyı dılıyorum...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...