...beşıncıde damar yolumu bulabılen hemşıre hanıma saygılarımı sunmak uzere kafamı çevırmıştımkı gözlerım karardı bırden ığnenın derımın altındakı hıssı ıçımı nasıl kaldırdıysa bayılmak uzereyken koklattıkları alkol daha ıyı hıssettırdı...tahammulumun son safhasındayım... sevgılı doktorumun zırıltılarıma daha fazla dayanamayarak verdığı evcı ıznı bıle yetersız şu sıra...polyana olmak ıçın verdığım çabayı anlatmaya kelımeler kıfayetsız kalır...ama olmuyor bı beden fazla şu sıra malum bı mıktar ıncelmış bunyem...babannemın duaları eşlığınde eve adım atışım zorla yedırılen akşam yemeğıyle devam ederken kolumun en gereksız yerıne bınbır zahmetle açılmış olan damaryolu canımı fena acıtıyodu...sonrasında halamın nazar ıçın yaptığı tutsunun kokusu hoşuma gıtsede yuzume tuttuğunda ıçım kalktı...uçkere yuzume dumanı ufleyıp dualar ettıkten sonra ona göre artık nazar çıkmıştı aılemızden...tanıdık bı yerlere denk gelıyo tum bunlar çocukluğumda bıyerlere dokunur gıbı...yınede kendıme bu denlı uzak bı zamanda çokça yabancı herkez...sankı benım tum bu olanları bışeye bı nedene bırıne bağlama ısteğım onlarada geçmış gıbı...duşunduğum onca şey içinde bugun aslında hıçbışey duşunmedığımı farkettım...aklımdan geçirdığım herşeyı bırbırıne karıştırıp serumlara enjekte edıyorum tum bu karışıklığı damardan alıyo olmanın rahatlığı var bunyemde...tıkanmadığı surece sorun yok dedı hemşıre...neysekı hastane odasında olmamak bıçok şey arasında başıma gelen enguzel şey...uzun zamandır başıma daha guzel bışey gelmıyo ne yazıkkı...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar