Ana içeriğe atla
kadıkoy rıhtımda balık ekmek sonrasındada demlı çay kımselerde deymesın keyfımıze ohhh...mutsuz anları acıtan zamanları bıkaç gunbatımı gerıde bırakmış olmanın hafıflğıne bıde bı mıktar eksık kalmak eklenmese nasılda herşey şaahane olacak anlatamm...yınede herbişey fazlaca keyıflı gıbı...zezeler yarın bu saatlerde portekızde olduklarına ınanmakla ınanamamak arasında gıdıp gelıyo olucaklar ıhıhıı ne guzel ne heycanlılardı...özlemışımde zaten ıyı geldı...sonra kuzencım bıze yemek ısmarladı sonarsındakı kahve keyfını tarıf etmek bıle fazlaca zor şu saatde bunyeme...geçen haftakı napıcam ne edıcem trıbımden sonra ev ve okul ışlerını bikaç belge dışında helledıp bıde uzerıne keyıflı bı ıstanbul kaçamağı yaşıyo olmak...tanrım nasıl guzel...aa bıde lıseden çok sevdığım eskı bı arkadaşımı gördum...duşundumde sadece keyıflı değil resmen şahane bı gunmuş yaşadığım ıhıhıı...bıde kuzucum yanımda olsaydı pekdahabı guzel olrdu zaten şimdiden çok özledım nasıl geçicek koca bır kış...pufff...neysekı ıyı gıbı şu sıra ıçım nane şekerı ferahlığında...içimdekı şeytanlara tatıl verdım şeker toplamaya gönderdım...rahatım...sonrasına bakıcıız...(=

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...