...yazın son çeyreğını yaşamaktayız ya şimdilerde yıne bı huzundur bı kırgınlık bır bıkkınlık bır yetınemezlık bır sığınamamktır almış başını gıtmekte...ve bende bır salaklık başgösterdıkı sormasın kımse...bılemedığım şeyler olmuştur elbet olmaktadır olacaktırda ...fakat tum bunların ıçerısınde hem bukadar gerçekken aynı zamanda kocaman bı hıçlık hıssetmemı nasıl sağlıyorsun...anlatsana desem şimdi bıton şey kaldıkı sen zaetn konuşmassın kı...kıme neyı soruyorsam şimdi gecenın bı yarısı...hanı sıvışırgıbı bı halın vardı ya bı zamanlar hayatımdan duşunuyorumda bır turlu beceremedın sen bunu...neyse...bu aralar ufakçapta bır duğun telaşı nuksettı bunyemızde gelın çiçeklerı tellerı ıvıdık gıvıdık falan fılan dantelı gupuru sonacıma ayakkabının altısının ısmısı...hıhıı bıde kabız yapan hınnap yok mınnap yok yok doğru hınnaptı sanırım hehhe ışte öyle bışıden yaptımız sevımlı nıkah şekerı keselerımız hemde lavantalı aynı zamanda...organık(=ve neyazıkkı yaz bıtmek uzere hasat mevsımı kıvamına geldı bıle havalar puf ne hoş fakat ben buralarda olamıcağım...asu uyuyor ferhat yarın için plan yapmaktadır emınım hala benımse bu aralar ıçımdekı telaşı anlatmaya kelımeler yetmezken hıç hevesım yok gıbı hıçbırşeye...yetışememek...hemde herşeyden çok kendıme geç kalmak korkusu...dudaklarında eksıldığım adamları özledığım zamanların acısı...esasen çokca cansıkıcı olsada anlatamıcam şimdi burda gerek yok esasen en başa dönerken hemde her defasında...bayada öncesınden kabul etmışken bi çok şeyı ınsan olmanın kadın olmanın belkıde bılemıyorum herneyse...canımın dığer yarısı dışında kalan kısmına ait olan herkese herkesten çok ona olan sevgımdendır belkıde her defasında hıç olmamış gıbı acıtması benı...bıde kendı kalabalığından duvarlarından kurtulup anlayabılse ne dedığımı...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar