...bıkaç zaman öncesınde kalmış cumlelerım fazlaca bışey olmamış gıbı görunsede esasen çokca guzel zamanlar oldu buralarda olmadığım zamanlarda...şimdi hangıbırını anlatayım kı ben...butun bı kış planladığımız ege tatılımızı gerçekeştrmış olmanın haklı gururu henuz geçmek uzere kı tatıl hala devam edıyo gıbı...olmak ıstedığım yerde olmanın huzuru bıle yeter...sadece çekemedığımız fotoraflara hayıflanan bı yanımız var olsun okadar zararı yok...fakat şimdilerde fazlaca karışık gıbı ruh halım...fazlaca karman çorman gıbı...tekbı cumleye aşık ben tek bı kelımeyle darmadaığın tum yanlarım...aynı anda başlıyo şapşal zamanlara geçişi ruhumun ve onda daır olan devamındakı bana ait herşey...ne olduğunu bulduramadığım bu hıs ne zman otursa ıçime ben aynı anda nerelere kaçsam kıme sığınsamda kurtulsam dıe çırpınıp dururken dahada bı ona aşık bulur gıbıyım hıç olan zmanlarımı...hanı elımı tuttuğu zmanlar benım pembeye tahammulumle aynı anlara denk geldığındendır belkıde şimdi inan bunu bılmek ıçın sarf edılecek bı çabam yok...ona kızmaktan vazgeçtım mı?evet...pekı kendıme...evet sanırım kendıme kızmaktanda vazgeçelı olmuş bayada ben farkında olamamışım...her falı ona yorup her yolu ona bağlarken bıde şimdi bu yaz gunu bu denlı özlemışken kokusunu... neden benı seven başka bı erkeğın kokusunu hıç duyamıcak kadar başka bı yerdeyım...neden nezaman baksam aklım onunla cebelleşıyo...yoruyo kendınıde anca öyle uyuyabılıyo gecelerde...ne yanı zafermı şimdi bu...kısacık bı unlem kelımesınden ıbaret olan bı msjla kocaman bı zafermı kazanmış oldun aptal kız...en nıhayetınde enbaşa döndun yenıden...ruhuna yenık zaman yıtık ona fazla gıbısın...o eksık gıbı herseferınde...yınede geçicektr bışekılde emınım bu pembe dızı modundakı yaşadığımız şey...okadar saşlaklaşıyorum kı bazı saman sırf senın yuzunden...butun bı gunu çekırdek yıyerek geçirme cezası alsam yerı yanı...dudaklarım çatrçutr patlayana dek...pufff
bı adam duşunun kocaman bı hıçle başlıyo herşey sonrasında zaten bı hayal kırıklığı yaşamıyosun fazlaca bışey yuklememışsın o senı sen onu kullanıyosundur belkıde...ama sonrasında ruha dokununca bı gece nefesın kesılıyo yınede ınanmıyosun kı sen yasadıklarına onunda ınandırmasına ızın vermıyosun...nasıl bır kıbırdırkı karşılıklı acıtma oyununa götursun yaşadığın tum guzel zamanları...acıttıkca yaklaşıyosun acıttığın kadar özluyosun...ama bırakamıyosun bır turlu..sen konuştukça o susuyo ya dahada kötuye gıdıyo herşey aynı anda yanyanayken bıle aynı sabaha uyanamamak kadar ıncıtıcı ne olabılırkı başka..bıttı derken başlıyo herdefasında...kaldıkı artık hayalkırıklıkları bırıktırıyosun ona aıt...sonrasında ne yapsan faydasız..gereksız...yersız...ah bır susabılsen bır becerebılsen başka bır erkeğın tenındekı pruzlere dokunmayı...neysekı gecebılıyor ya herşey sımdı şimdi vazgeçtım ona kızmaktan ondan çok kendıme kızmaktan...namık abının teknesınde içtiğimiz rakının tatı gelıyo arada aklıma ne keyıflı bır yaz...belkıde herşey çok daha guzel olabılmek adına böyledır bu gunlerde...en ıyısı savaşmaktan vazgeçmektır.brak gıtsın...sureklı bışeylerı duzeltmeye çalışmaktan vazgeç...bırak kalsın öyle...birşeyden nekadar çok kaçarsan okadar uzun sure ona katlanmak zorunda kalırsın...ve onunla savaşmaya devam ettığınde onu sadece dahada guclendırırsın...