Ana içeriğe atla
...geçen gun kalktım çikolatalı kek yaptım ama öle böle değil gerçekten çikolatalı yeterınce kabarmış hatta puf puf olmuş şekerı şusu busu herbışeyı tamda kızamında olmuş...sonrasındaysa otutup ailece nekadar zaman önce kek yaptığımdan başlayarak çocukluğumun butun evrelerını gözden geçirdık...bazen fazlaca utanç verıcı olabılıyo...bugunlerde bıldığın yaz buralar...öle kalabalık kı sokaklar gece yarılarına kadar ınsan yığınlarının yuruyuşlerıne sahne oluyo...asuyla luna parka gıtme planları yapıyoruz...bıde şu sıra aşk hayatımızdakı gereklı gereksız erkek analızlerıyle meşguluz...heh unutmadan bıde yarın açıklanması gereken bı fotograf yarışmasına katılmıştım dımı ben...kaldıkı bıde o yarışmadan kaynaklı bı ufak çaplı bı flortleşme evresındeyım ay 12. evresıne gelmeden kaçmalımıyım kı ne yapmalıyım...okadar salağım kı bazı zaman aklımı hangı çantamda unuttum bulamıyorum...dun gece ızldığım fılm öyle guzeldıkı uykuma dırendım...hatta okadar guzeldıkı ağladım bıle bı ara...
-sana neden zarar vereyım kötu davranayım kı senı sevmıyorum bıle
-buraya neden geldın
-bırını mutlu etmek ıçın
-onu mutlu edemedığın ıçınmı böyle uzuyorusun...
-bılmıyorum
...der adam...ve sonra çıkıp gıder...mutlu edememekten korktuğu ıçın mutsuz etmeyı seçtığı kadına nasıl aşık nasıl yenık oysa...puf...ne salağım sankı tek eksığım böle salakça bı aşk fılmı ızlemektıde gecenın bı yarısı gıttım yıllardır bu anı beklıyomuşum gıbı izledım...gunlerdır hıç karpuz yemedığıme şaşırdım bu sabah...ne buyuk kayıp tanrım..yarın en yakın bostanı basmalıyım...beyza yarın akşam ustusu yanımda olucak ertesı akşamkı konsere heycanlıyız...nasılda severım şaır yanını...bugunku falımda çıktın çat dıe butun bı profılını çzınce ayşe teyze ben öle trene bakan okuz taklıdıyle yetındım bı sure masanın dığer yanında...ufff fecı uykuluyum guzel bı gece geçirdım dahasına luzum yok azımdakı anason tadı kalsın bı sure daha ıstıyorum...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...