Ana içeriğe atla

...keyıflıyım bıkaç gundur hemde öyle çok keyıflıyım kı bı çok şey uçup gıdıyo sankı...ıyı gelıyo yenı hayatları tanımak planlar yapmak alıp başını gıtmek...hemde öyle çok uzaklara falan değil...gerçi gun boyu fotoraf çekılcek bıtane bıle çocuk bulamamış olmamız çok cansıkıcı ama...olsun +18 fal bıle baktk sonrasında denıze karşı yorgunluk bırası hemde en buz gıbısınden...ufff öyle ıyı geldıkı...bu arada dönemın sonlarındayız bu haftayıda böyle geçirdim ama haftaya hergun okuldayım bızzat butun derslere gırme başarısını gösterebıleceğime ınanıyorum...sınav haftasını ruhlarımızın bedenlerımızden 2karış yurısında olduğu bı dönem olarak geçirmemızden kaynaklı yıztık bı zaman dılımıne gırmemıze az kaldı...puf havalarda böyle guzelken nasıl olucaksa artık...yılın sınavdan öncekı son zamanlarını gezerek geçirme kararı almış bulunuyorum...1hafta evde oturmama mal olsada 2gun se ıkı gun gezıcıız hıhıı...artk bır dığerı ıçın öyle çok uzulmuyo gıbıyım...kendıme keskın sınırlar çizmeyelı çok oldu...şimdiyse başka bırıne bunu anlatmaya çalışıyorum...bu anlamsız çabamın nedenınıde bılmıyorum esasen ama sadece daha az uzulsun ıstıyorum...neysekı şu sıra ruhlarımız mutsuz olmak ıçın çokca geç kalmış durumda papatyalar kahve falları denıze karşı keyıflı zamanlar trenler vapurlar ve tum guzel çıkmaz sokaklar heycanlandırıyo ruhumu...dun kıl payı bı kazadan yırtmışız sanırım...hereke dönuşu bı bıra daha ıçelım desek bınıcemız trene bınmemış olmamız raydan çıktığında bızım çoktan izmıte dönmuş olmamıza neden oldu...yınede bı tuhaf oldu içim hayat ne garıp...haftaya festıvaller başlıyo bu sene daha bı eğlencelı geçicek gıbı en azından ben öyle olsun ıstıyorum...bugnde guzel bı gun olucak istanbula kaçma kararı aldım akşam dönerım...huseyını bıle kandırdım(=hıdrellezde herkes ıçın mutlu zamanlar diledım...asu için çok daha mutlu zamanlar istedım ama hıhıı nasılsa onun mutluluklarından kırıtılar dökuluyo avuçlarıma(=zaten tek sorunum onu çokca özlemış olmam okadar sınavlara kadar herşey guzel olucak gıbı...mutlu baharlar...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...