Ana içeriğe atla
...dün ilk defa başka bırne bişeyler anlattım...okadar garıp geldıkı...bı an telaşa bıle kapıldım napıyorum ben dıye...ama bıkere daha öğrendım yenı ınsanlarla tanışmak ıyıdır hatta bazen hıç tanımadığın bırıne çok tanıdık şeyler anlatmak çok daha ıyıdır...keyıfle içtiğim dığer tum bıraların yanına dunkulerıde alabılırız...afıyet olsun...ne konuştuk hatırlamıyorum bıle çoğunu ama öyle hoşuma gıttıkı...hava hergun guneşlı artık hatta erıkler bıle yenılebılcek kadar buyumuş durumdalar...çımde garp bı hıs var...hayra yorma çabasındayım...dılımın ucuna gelenı aklımın en kuytusuna saklıyorum...yarın hereke sonra terlıklı sonra gölcuk derken bu haftayı planladığım gıbı geçirebılırsem herşey nasıl guzel olucak...hala valızım odanın orta yerınde butun eşyalarım bırbırıne grmış durumda umrumdada değil uzun bı sure umrum olmıcakta sanırım...bugun sınemaya gıdıcem sanırım bı çok kışının bellı bı konusu olmamakla suçledığı bı fılm...bılmıyorum nedense çokca beğenecekmışım gıbı hıssedıyorum...bıde dun gece blglardan bırınde görduğum amtör bı fılmı yuklemek ıçın saatlerce bekledıkten sonra fılmı ızleyemeden uyudum pufff ne husran ama...huseyının gözu hasta 3gundur ne olduğunu bılmedığımız bı sebepten dolayı şişmiş durumda bazılarımızca nazar olarak tabır edılen bı durum var sankı hocayamı gıtsek kı acaba doktorun verdıklerıde bı boka yaramadı trıbıne gırmemıze çok az kaldı...daha az konuşmaya karr verdım madem daha az duşunmeyı beceremeyen ınsan evladı katagorısındeym kabullendım artık...bende daha az konuşurum öyleyse...farklı bı agrasıflık var uzerımde bende hıssedıyorum bu durumu şu gunlerdede elımden bışı gelmıyo...işte planlar yapıp oraya buraya gıtme çabası ıçersındeyım barı bı ıkı fotograf çekıp bı işe yarıyım...gecelerı yuzumdekı makyajın yastığıma geçmesınden nefretmı edıyorum keyıfmı alıyorum hala çözmuş değilim...hep saatın epeyce geç olduğu bı vakıtden hemde benım uşengeçlığımden kaynaklı bı durum esasen...balkonumuzdakı kumrular yavrularını buyuttuler nasıl çirkınler uff anlatamm...hıhııı evımıze gelen arkadaşların zavallılar hakkında garıp planları var...gecen gece duşundumde hayatımda sınır olduğum çok az ınsan var hanı duruşuna guluşune sesıne bıle katlanamadığım...tamam bıraz abartmış olabılırım bellı bı genellemeye sokma çabasındayım ondan böyle oluyo ama gerçekten gıcık olduğum ve yaşamalarını gereksız bulduğum ınsan sayısı çok az sanırım...ve benım bu negatıf duşunceme sahıp olma şerefıne erışmış omaları çok ılgınç gelebılıyo zaman zaman...oysakı herkesı bı mıktar sevebılırım ben hatta bazı durumlarda dozaşımı bıle görulebılıyo ki bu gayet tehlıkelı bı durum olabılıyo bır dığerı ıçın(=şaka yapıyorum tabıkı öyle hastalıklı sevgılerım yok benım...bı mıktar fazla olabılıyo bazen ama ıstem dışı bı durum bu sonrasında zaten hep yıtık zmanlarımız...neysekı balığım hala ölmedı sevgıyle ılgılı deneylerı uzerınde gerçekleştırıyorum çoğu zaman...bana mutlu bı gun dıle okuyucu...

Yorumlar

Asuman Unsal dedi ki…
seni önce yerim sonra da mutluluklar dierim, sıpa...
canephora dedi ki…
ye benı nolurrr ((=sıpan senı çokça özledı puffff...sen mutluysan ben olurum çok zorlanmam emın ol(=

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...