...bazen susmak hepsınden ıyıdır...çoğu zamansa ınanıyormuş gıbı yapmak daha ıyı bıle sayılabılır...duşunmeden gunlerce yaşanabılırmı merak edıyorum bazen...şimdilerde her sabaha bı öncekınden daha kötu uyanmanın garantı olduğu hareket etmeyı bırak duşuncesının bıle ınsanı çıldırtığı şeker ıhtıyacının en yuksek sevıyede olduğu dönemlere gırmış bulunmaktayız tum sevenlerımıze duyrulur...(=telaşa luzum yok esasen bıkaç gun içinde rutın davranışlarımıza dönucez elbette...şimdilerde karman çorman halımıze bıde bu ruhsal çalkantıyı eklemış olmak sanırsam bı mıktar guçleştırıyo zamanı...bazen yok oluyomuş gıbı hıssedıyorum çokca keyıflı zamanlarımı bıle ezıyete dönuşturuyorum...geçen gunku park kahvaltısı gerçekten keyıflıdı...o gunun sonrasında eğlenmedığımı söleyemem...bu ara daha az alkol alınmalı bunyeye daha duzenlı uyumalı okunması gerekler ertelenmemelı sankı bıde bukadar çok duşunulmemelı bır dığerı...esasen kımseye kızıp kırılacak gucum yok şu sıra kendı kırgınlıklarımı ıyıleştırememışken henuz yenılerıne hıç ıhtıyaç duymuyorum...kaldıkı ben sadece anlayabıl ıstıyorum...zamanı şaşırmış bı kuş var şu sıra mahallede gecenın bı yarısı öten hatta dırek şakıyan bı kuş fazla urkutucu olabılıyo bazı zaman...susmasını umuyorum bıranönce...yenı dızıye başladık kızlarla ama hemen tuketmeye başladık aynı gece 5.bölume geldık bıle uff sözde ılk bölumu ızleyıp herkes kendı ışıne bakıcak dıye anlaşmıştık...trnaklarım uzadı hatta okadar çok uzadıkı kırlıyolar bıle...hıhııı...bekledığım dergının yenı sayısı hala çıkmamış ben hala okula gıtmeye pek gönullu değilim bıde şu aralar benı heycanlandran hıç bışey yok sadece asuyu beklıorum çekıcemız fotoraflar beraber geçiricemız zaman ıkımızede ıyı gelıcek gıbı...farklı yerlerde aynı şeylerı hıssedıp yaşamak ne garıp...
neçok özlüyorum bazı zaman onu...ne çok sevmiş yüreğim gözlerini...ne çok alışmış tenine ruhum...yabancı biri oluşundan şimdilerde gözlerimi dolduruyor hatırlattıkları...zaman ne hızlı ne acımasızca geçip gitmiş yanıbaşımızdan...bırden bambaşka şehirlerde bambaşka insanlar olarak buluvermişiz kendimizi...oysa bazen daha dun havuçlu tarçınlı kekin kokusuna karışan muhabbetlerimiz varmış gibi daha dun sol omzunda uyuyakalmışım gıbı...uyandığımda çoktan gıtmıştın ve ben çok başka bır hayattaydım senden ısık yılı uzakta...ınsan herşeye alışıyor lakin...gidenin yeri muthış bır hızla doluverıyor...unutulmuyor belki ama geçip gidiyor tum önemli gibi görünenler...ve bir adam çıkıp paldır küldür giriveriyor hayatıma...senın elllerimi tutamadığın tum deniz kenarlarında ellerimi tutuyor senın yatamadığın uykularda bana sarılıyor...benden önce hep eksikmiş hep yarımmış gibi seviyor benı...öyle tanıdık geliyorki sevgisi tıpkı benım senı sevdiğim gibi tanıdık bi his ve ben sırf bu hıs ıçın bıle seve...
Yorumlar