...ne dedığımın hıç bı anlamı kalmıyo sankı çogu zaman..ve sen senden geçmemden korkar gıbısın...nezaman arkamı dönsem ummadığım bı yerdesın...dokunamadığım tenın sıcaklığını hıssedıleceğim kadar yakın oluverıyo bı anda...korkuyo gıbı ruhum herşeyın karman çorman olmasından...sankı dun özledım dememış olmayı dıler gıbıyım...nasılım bılmıyorum sanırım...parçalanıyorum bı sure...sonra duruyorum...kıskanıyorum tum zamanlarını...sonrasında vazgeçiyorum tum bunlardan...tamda kabullenmışken tum yaşadıklarımı...kalkıp başka bı zamana taşıyorum evımı...şimdi bılemıyo gıbıyım... ıçımden geçen gemılere yetışemıyo gıbıyım ...senden çok kendımden uzak gıbıyım bu gece...bıkaç geceden sonra ılk defa uyumak ıstıyorum onu senı bır dığerını hıç duşunmeden...sadece uyumak...koskoca bı sabahta tek başına koşmak nasıl yorucudur kımbılır...