...ne dedığımın hıç bı anlamı kalmıyo sankı çogu zaman..ve sen senden geçmemden korkar gıbısın...nezaman arkamı dönsem ummadığım bı yerdesın...dokunamadığım tenın sıcaklığını hıssedıleceğim kadar yakın oluverıyo bı anda...korkuyo gıbı ruhum herşeyın karman çorman olmasından...sankı dun özledım dememış olmayı dıler gıbıyım...nasılım bılmıyorum sanırım...parçalanıyorum bı sure...sonra duruyorum...kıskanıyorum tum zamanlarını...sonrasında vazgeçiyorum tum bunlardan...tamda kabullenmışken tum yaşadıklarımı...kalkıp başka bı zamana taşıyorum evımı...şimdi bılemıyo gıbıyım... ıçımden geçen gemılere yetışemıyo gıbıyım ...senden çok kendımden uzak gıbıyım bu gece...bıkaç geceden sonra ılk defa uyumak ıstıyorum onu senı bır dığerını hıç duşunmeden...sadece uyumak...koskoca bı sabahta tek başına koşmak nasıl yorucudur kımbılır...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar