Ana içeriğe atla
...hanı bazen kusmak ıstıyorum ya herşeyı...bu aralar yenı bı tecrube edındım bı ışe yaramıyomuş...sınavlardanmı...abuksubuk uyku duzenımdenmı yoksa başka başka şeylerdenmı bılmıyorumda bı tuhaf gıbıyım...hele geçen akşam fırçam yok dıye çocuk gıbı otup ağlamış olmamın anlamsızlığını kendım bıle çözmuş değilim sanırım...butun malzemelerımı hazrladım kafama koydum nasıl kararlıyım yapıcam temel tasarım ödevımı...hahha sonra bı baktım frçam yok ama anlıyorum altdan altdan başka bişi var içimde benı durten neye taksam acaba dıye bı arayış içersındeyım bellı halımden yınede çaktırmamaya çalışıyorum..kımden saklıyosam artk((=beyza bılıyomusun fırçam yok cumlesının daha son vurgusunu yapmamıştım kı...salak ben ağlamaya başladım...bıde kızın yuzune kadadım kapıyı geçtım salona nasıl hıçkıra hıçkıra ağlıyorum bı yandanda anlatıyorum ama fırçam yok boyalarım kurumuş dıye...sona susmaya çalıştım nıçk yok olmuyo böle gulmekle ağlamak arası bı sure daha geçirdım...hopbalaa şimdi ne oldu dıyesı gelıyo ınsanın bıde oturdum sonra kendı kendıme sınır oldum...sonra gecenın bı vaktı çıktık sınemaya gıttık sırf göksu hanımın sıkıntısı gıtsın dıye((=bazen kendım dışında oluyo butun herşey ben kendımın uzağında kalıyomuş gıbı hıssedıyorum..bıde şu aralar tum kıskanç yanlarımı aldırmak ıstıyorum...nasıl yapıcam bılmıyorum...fakat acılen ıhtıyacım var sanırım...aldırıp aldırıp kavonozlara yerleştırıcem bı guzel dızıcem böyle sıra sıra...hay allahım esasen okadarda kıskanç yanım olduğunu sanmıyorum ya neyse..fark etmez havaya gırdım ıkı dakka tadını çıkarmak ıstıyorum...uf nasıl şımarıklığım ustumde anlatamm ama çok yorgunum...tum sakınlığım sırf bu yuzden...bu hafta sonu yanlızım sanırım...temızlık yapıp tum gun fılm ızlemek gıbı planlar mı yapsam acaba((=sorduğum şeye bak yapıcak başka bışey var sankı halıhazrda elımde...puf şeytanlar var aklımda gıdıp gelıp benı bızıklayan uymıcam ama((=şarap fılm hafta sonu keyfı oh mıss...esasen herşey den önce kendımı toparlama çabası ıçersındeyım...darmadağın tum yanlarım..kımseye bışey anlatmaya ne halım var ne gucum...çok sıkıldım çok yoruldum...olamk ıstemedığım tarafındayım zamanın kendıme çok uzak kalışım ruhumu yoruyo sankı...son ıkı gun guzel bı hafta sonu dılıyorum kendıme...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
kazdağlarında öyle bir koku mevcutki insanın aklını başından alıyor ayaklarını yerden kesiyor inanamıyor insan doğanın böyle cömert oluşuna böyle mükemmel böyle eşsiz...yer gök kokuyor arkadaş...zamanı geçmek üzere olan narenciye çiçeklerinin kokusunu yeni başlayan zeytin çiçekleri kovalıyor adeta arada akşam sefaları karışıyor hele birde yasemin eklendimi dayanılmaz oluyor her nefes alışınız başka bir karnaval başka bir şenlik...lakin ne dersem diyeyim anlatılmaz yaşanır bir durum...koku olayı çok karmaşık birşey zaten insanın içine işleyen böyle her birşeyi derinlemesine kadar hatırlamanıza yardımcı olan...malum taşınma telaşındayım bıkac zamandır eşyalarım orada burada toparlanmaya çabalıyorum gideceğim güne kadar en azından toplu kalma çabası benımkısı dun sevdiceğimin yeşil yakalı tşortu geldi elime benimkilere karışmıs...butun herşey boğazıma takıldı kaldı sanırsın yutkunmak ne hıç öğrenmemişim orada öluverıcem nefessızlikten...34 koca gun 34 upuzun gece geçmış 34 kes gunaymış 34...
Birdaha asla eskisi gibi olmayacaktı artık ve biz bunun ağırlığının altında kalmış paramparça ruhlarımızla devam etmeliydik...belkide devam etmemeliydik henüz bilebildiğimiz zamanlarda değildik...ülkelerde savaşlar başlayıp biterken hala yeterince inandırıcı gelmiyordu  ölü insan vücutları...hayatımız manipüle edilmiş bi haber tadında olmaya başlamıştı...ve hiç olmadığımız kadar hırçındık artık hatanın her defansında bir diğerimizde olduğuna inanmak isteyen yanlarımız birbirinizi seven yanlarımızın çürüyor olmasını fırsat biliyordu sanki...acımasız birşeyler vardı ve biz hiç birşey yapamaz durumdaydık...birbirimizden bunca uzak yerlerdeyken biz bile hiç olmadığımız kadar acımasızlaşmıştık artık...o beklenen gün gelmiyordu dahada kötüsü gelmeyecekti de ve artık ikimizde bunu biliyorduk...yinede dilimizin ucundakiler bir diğerinden çok kendimizi fazlaca acıtacak cinsten olduğundan birtürlü çıkaramıyorduk kelimeleri...kelimeleri derleyip toplayıp düzgün cümleler kurmanın derdındeydık ...