Ana içeriğe atla
...sanırım artk çokda umursamadığımdan...belkıde sadece yuzsuzluğumden...bılmıyorum bukadar takıntılıyken bı yanımdada öyle bı umursamazlık varkı...anlatamam...bazen guluyorum tum yaptıklarıma...benım dışımda başka bışey karar verıyo gıbı sankı yaşadıklarıma...anlamlandıramadıklarımı çokda bışı anlam ıfade edememış olanların yanına alıyorum bır güzel...kötude hıssetmıyorum kendımı...tum bu kendım dışında gelıştırdığım ekstra salakça olaylara uzaktan öylece bakıyorum...sanırım tamamen kendını acıtma çabası bu...yaşadığımımı hıssettırıyodur nedir...başka bı adamla aşkdan bahsetmeyelı baya olmuş sanırım bırılerı bununla ılgılı bışeyeler söyledığınde öyle bocalıyorum kı...bı yığın cumle kuruyorum sona okuduğumda ben bıle içinden çıkamıyorum devrıklıklerının ve noktasızlıklarının...hayır doğru şeyden bahsetsem gene neyse bı bakıyorum çok farklı bıyere gıtmış konu...uff pardon ya aşk demıştık dımı hımm merak etme aşık olmam sana olsamda bışı olmaz kendı ıçımde hallederım ben...yuhh yuh yuh..ne bu şimdi...nıye ısırma moduna geçtıysem hemen sankı bişi dedı adam bana...herşey ıhtımal dahılınde gıbı bışı demeye çalışıodukı ben ıçıne ettım gene...sonra oturup sohbet gunluklerınden okuyup okuyup kendı salaklıma guldum tum gece...sanırım sadece korkutuyo şimdilerde bu kelıme benı...benım hayatımdakı adamları bırakamama nedenım aşk değildi çogu kez takıntılarımdı...aşık olduğum adamları öyle kolay bırakıp gıdebıldımkı şimdi düşünnce çok garıp gelıyo...ama takıntı halıne gelenlerın uzun bı sure böyle bı şansı olmadı...ama bunda onlarında payı hıç yok değil hanı...nezaman braksam onları nezaman sınırlarımın dışına çıkarsam gözlerınden kaçsam...deymemek ıçın uğraşsam zamanlarına sabahlarına onlar geldı sabahlarıma...yalandanda olsa ınanıyomuş gıbı yapmak hep bana duştu onlar gıdebılme ıhtımallerını sevdıler dönebılecek olduklarına aşık oldular hep...neysekı benımde gıdebılme ıhtımallerım var hala başka şehrlere...bıde bahar nasıl çekıyo nasıl heycanlandırıyo...çok özlenen zamanlar var...özlenen sesler var kulağımda...bıde sınavlar var bu hafta başlayan tabı...sonrası guzel zamanlar gıbı...bı sonrakı zamana saklıyoruz ıyı dıleklerımızı şu gunlerde((=

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...