...bazıları hakkında biraz fazla şey biliriz ! Ve kimileri saydamlaşsalar da karşımızda, yine de geçemeyiz ya içlerinden...


şimdilerde dudaklarımı yemek gıbı yenı bı alışkanlık edındım bunun senınle nekadar ılgısı var ınan bılmıyorum...zaten ben hep hıç olmayan adamlara ertelıyorum zamanlarımı...yureğimi saklayamıyorum bır turlu...derınıme bu denlı tanıdık olan aynı zamanda bu denlı uzağımdayken başka bırıne dokunma ıhtımalın budenlı senı duşunmeme neden belkıde...kıskanç bi insan olmayışım bıle engelleyemıyo acabalarımı...susuyorum...şimdilerde nezaman sen gelsen dılımın ucuna...benım olmayana el uzatmak gıbı gelıyo senı özlemek...kendıme ıhanet etmek gıbı bı hıs bu sen anlayamazsın...tum anlayamayadıklarının yanına koyuyorum bu cumlelerımıde...sana daır zamanlarımı da ust raflara sıralıyorum...bazen olmadığını duşunmek kolayıma gelıyo...ama anlar var kaldırmaya gucum olmayan...sadece sana aıt kılınmış ya zamanı gerı alamıyorum...gerıye adımlayamıyorum kı olduğum yerde uyuyakalıyorum...tum sözlerımı unut sen...kı çoktan başka bı sabaha uyanmışsındır aynı kentın guneşınde...şimdi sölıcek tek bı kelımem bıle yok sana dudağının kenarından öptuğum tek sabahı cebıme koydum gerı kalan tum zamanlar senın olsun...